***
Διάρκεια εκπομπής : 17' 01"
RSS feed για Juice κτλ. :
Εδώ Download του mp3 :
Εδώ***
Μία μικρή ανασκόπηση του πρωταθλήματος F1 2006...(με έμφαση στον τελευταίο αγώνα στη Μελβούρνη)
Μουσική :
Battle Without Honor Or Humanity
Phoebe Buffay - Smelly Cat Medley
Αυτό ήταν...η αυλαία έπεσε σήμερα για το Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα του 2006, το μεγαλύτερο στην ιστορία του θεσμού.
Κυρίαρχοι και πρωταγωνιστές της φετινής μάχης για τον τίτλο οι Renault
και Mclaren και Alonso και Raikkonen αντίστοιχα. Στη διάρκεια της
χρονιάς υπήρξαν αρκετές εναλλαγές. Μέχρι κάποιο σημείο ο Michael
Schumacher προσπαθούσε να ακολουθήσει, αλλά τα ελαστικά του, στον
μεγαλύτερο βαθμό, δεν του το επέτρεψαν σε καμία περίπτωση.
Νέοι κανόνες λοιπόν, οι οποίοι έπαιξαν τον καθοριστικότερο ρόλο στην
φετινή έκβαση των 2 τίτλων. Νέα αεροδυναμική, με μειωμένο efficiency
για τα μονοθέσια, η οποία υποσχόταν ευκολότερα προσπεράσματα.
Αποδείχτηκε τελικά πως συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Τα προσπεράσματα
έγιναν ακόμα πιο δύσκολα.
Και, φυσικά, η περιβόητη αλλαγή στον τομέα των ελαστικών. Η FIA
είχε επιλογές. Μπορούσε να επιβάλλει κανονισμό ενός κατασκευαστή, για
να εξαλείψει το πλεονέκτημα των ομάδων με Michelen, καθώς είχαν 7
κορυφαίες ομάδες για την εξέλιξη
νέων ελαστικών , που θα έπρεπε να αντέχουν σε ολόκληρο τον αγώνα.
Δεν το έκανε, με αποτέλεσμα οι ομάδες με ελαστικά Bridgestone να
βρεθούν στο καναβάτσο, καταστρέφοντας κυριολεκτικά τη χρονιά τους. με
αυτό τον τρόπο αφαιρέθηκε και από τον Michael Schumacher η ευκαιρία να
υπερασπιστεί τον τίτλο του. Η Michelen είχε αποτελέσματα απόδοσης και
εξέλιξης ελαστικών από 7 ομάδες και με 7πλάσια χιλιόμετρα, ενώ η
Bridgestone ουσιαστικά μόνο από μία, την Ferrari. Η διαφορά στην
απόδοση συνεπώς ήταν τόσο απόλυτα εμφανής όσο και απόλυτα
δικαιολογημένη. Η Ferrari επίσης δεν προσαρμόστηκε 100% επιτυχώς στις
νέες αεροδυναμικές επιταγές του Πρωταθλήματος, αλλά δεν ήταν αυτός ο
κύριος παράγοντας που καθόρισε τη φετινή της πορεία. Με ελαστικά τόσο
πίσω από τον ανταγωνισμό, ήταν χαμένη από χέρι, όσο απλόχερα και αν
ξεδίπλωνε το χαρισματικό του ταλέντο, ο βασιλιάς Michael Schumacher.
Ήταν ο πιο controversial, αμφισβητούμενος κανονισμός της χρονιάς
που έληξε μόλις σήμερα. Και οi μεγάλοi χαμένοi ήταν ο Michael
Schumacher και η Ferrari.
Η χρονιά έληξε με νικητή τον
Fernando Alonso Παγκόσμιο Πρωταθλητή και την
Renault
Παγκόσμια Πρωταθλήτρια. Αν βγάλουμε από την εξίσωση τον παραπάνω
κανονισμό, η κατάκτηση αυτών των τίτλων τους ανήκει δικαιωματικά. Αν
τον βάλουμε μέσα...ας το αφήσουμε καλύτερα.
Το σίγουρο είναι πάντως πως η Renault και ο Alonso αντιμετώπισαν
στα ίσα την Mclaren και τον Raikkonen και τους νίκησαν. Κάποιοι οπαδοί
στην Mclaren μίλησαν για ατυχία, ακόμα και ο ίδιος ο Ron Dennis.
Διαφωνώ έντονα και πιστεύω πως αυτή του η δήλωση δεν τον τιμά.
Melbourne : μη εκκίνηση του μονοθεσίου του Raikkonen -> ατυχία ή ανικανότητα;;;
Imola : πρόβλημα στο ημιαξόνιο του Raikkonen -> ατυχία ή ανικανότητα;;;
Nurburgring : κατάρρευση ανάρτησης στον Raikkonen από
υπέρμετρη φθορά του ελαστικού μετά από οδηγικό λάθος και υπερ-φόρτιση
της ανάρτησης -> ατυχία ή οδηγικό λάθος;;;
Magny Cours : αλλαγή κινητήρα στον Raikkonen -> ατυχία ή ανικανότητα;;;
Silverstone : αλλαγή κινητήρα στον Raikkonen -> ατυχία ή ανικανότητα;;;
Hockenheim : εγκατάλειψη Raikkonen από υδραυλικά -> ατυχία ή ανικανότητα;;;
Monza : υπέρμετρη φθορά ελαστικών στα μονοθέσια της Mclaren λόγω λάθος setup : ατυχία ή ανικανότητα;;;
Τέλος, μία παρατήρηση στα παραπάνω : κατά τη διάρκεια του
Πρωταθλήματος, μόνο ο Raikkonen είχε προβλήματα αξιοπιστίας κινητήρα.
Μήπως αυτό εγείρει αμφιβολίες για τον τρόπο που επιβαρύνει τον κινητήρα
ο Φινλανδός με τον τρόπο οδήγησής του;;
Αυτά λοιπόν για όσους προσπαθούν να χρυσώσουν το
χάπι της φετινής πορείας της Mclaren και μιλούν για "ατυχία" και λοιπά
φαιδρά.
Και για όσους προσπαθήσουν να αντιτεθούν στα παραπάνω μιλώντας για
την χειρότερη πορεία της Ferrari, έχω να πω ότι η Ferrari, παρά την
αδικία των καν(ι)ονισμών απέναντί της ( και όλων των ομάδων με
Bridgestone ελαστικά, φυσικά) κατάφερε να βρεθεί στην 3η θέση του
Πρωταθλήματος με μπροστάρη της τον Michael Schumacher, ο οποίος επίσης
μετά από συγκινητικές μάχες με το υποδεέστερο μονοθέσιο του κατέκτησε
την τιμητική, με βάση την κατωτερότητα του μονοθεσίου του, 3η θέση.
Απόλυτα αξιοπρεπής η πορεία του, αλλά δε μας φτάνει.
Η αυλαία έπεσε σήμερα και όλοι εμείς που τόσο πολύ αγαπούμε αυτό
το άθλημα περιμένουμε με αγωνία τον Μάρτη του 2006 και ένα ακόμα πιο
συναρπαστικό Πρωτάθλημα. Με τη μετακίνηση κάποιων ομάδων στο στρατόπεδο
της Bridgestone, ίσως εξομαλυνθεί η "ανωμαλία" του φετινού κανονισμού.
Με τους νέους κανονισμούς να υπαγορεύουν τη χρήση 8κύλινδρων
κινητήριων συνόλων σε διαταξη V (V8) με αρχική απόδοση στους πρώτους
αγώνες να εκτιμάται στους 800 ίππους, η τράπουλα ανακατεύεται ξανά.
Φυσικά, ευελπιστώ σε ανάκαμψη της Ferrari .
Michael Schumacher , stand up to your feet man, and start running again!! We trust in you!!
Η ώρα είναι 3 και μισή το πρωί...κάθομαι στο pc μου, και καπνίζω το
τσιγαράκι μου...είναι ωραία αυτή η γαλήνη της νύχτας...μα και
τρομακτική συνάμα...Πόσες σκέψεις διαπερνούν το μυαλό μου. Αύριο έχω
σχολή. Μια νέα αρχή, μια νέα προσπάθεια...θα τα καταφέρω άραγε;;; Θα τα
καταφέρω!
Είχα βγει πριν λίγο με έναν καλό μου φίλο για ποτό. Μία καλή κουβέντα,
ανταλλαγή εμπειριών, προσωπική επαφή, προσέγγιση...αυτό που χρειάζεται
ο καθένας μας για να μη νιώθει μόνος σε τούτον εδώ τον κόσμο. Ο φίλος,
οι φίλοι μας...
Μπορεί να "λείπει" κάτι, αλλά να μην είμαστε και πλεονέκτες. Σιγά σιγά
όλα θα έρθουν. Αισοδοξία χρειάζεται και πίστη. Πίστη στον εαυτό μας.
Πίστη στις δυνάμεις μας. Και φυσικά δουλειά. Αρκετή δουλειά. Ακόμα και
το μεγαλύτερο ταλέντο δεν πρόκειται ποτέ να αναδειχτεί αν δεν
"σκαλίσει" ," εμβαθύνει" σε αυτό που είναι ξεχωριστός.
Με την τεμπελιά δεν γίνεται τίποτα. Αυτό έχω καταλάβει εγώ. Το
μόνο που καταφέρνει είναι να σου στερεί ακόμα κι αυτές, τις μικρές,
αλλά τόσο σημαντικές και ουσιώδεις, εν τέλει, χαρές και
απολαύσεις της ζωής.
Ας προσπαθούμε όλοι μας να ζούμε, να ρουφάμε κάθε στιγμή της ζωής μας...κι ας αφήσουμε τον απολογισμό για το τέλος.
Ναι!!! Έγινε κι αυτό.
Κοιμίσαμε, υπνωτίσαμε την Αρκούδα, όσο κι αν στην αρχή μας έδειξε τα
δόντια της...!! Με μία καταπληκτική εμφάνιση τα παλικάρια της Εθνικής
μας ομάδας Μπάσκετ επικράτησαν πριν λίγο της Ρωσίας με σκορ 66-61 !
Με ένα χλιαρό ως και κάκιστο ξεκίνημα η Εθνική βρέθηκε πολύ πίσω στο
σκορ από την αρχή της αναμέτρησης με 13-2 . Μετά το πρώτο δίποντο του
Κακιούζη η ομάδα "κοιμήθηκε" επιθετικά μην βρίσκοντας λύσεις από τον
Παπαδόπουλο. Ο Έλληνας παίκτης είχε εγκλωβιστεί μέσα στη ρακέτα από
τους πανύψηλους παίκτες της Ρωσίας, οι οποίοι με αλλεπάλληλες βοήθειες
"έπνιγαν" τις ελληνικές επιθέσεις.
Η κατάσταση στη συνέχεια εξισσοροπήθηκε με σκορ 1ου δεκαλέπτου 13-6,
δίνοντάς μας ελπίδες για τη συνέχεια. Στο 2ο δεκάλεπτο , αν και στην
αρχή οι Ρώσοι προηγήθηκαν μέχρι και με 18-8, οι συντονισμένες
προσπάθειες των Ελλήνων παικτών, με κύριους εκφραστές των τους Ντικούδη
και Χατζηβρέττα έφεραν το σκορ στο 28-26 στο 18'. Στη συνέχεια,
λανθασμένες ενέργειες και εκνευρισμός, τόσο από τους παίκτες όσο και
από τον πάγκο (με συνέπεια μία τεχνική ποινή) έφεραν πάλι τη διαφορά
στους 7 πόντους. Παρ'όλα αυτά η Ελληνική ομάδα , με την άμυνα να
δυναμώνει συνεχώς , έδειχνε πως μπορεί να κάνει την ανατροπή...
...κάτι που έγινε στο 2ο ημίχρονο! Παπαλουκάς και Ντικούδης οι
μπροστάρηδες της Ελληνικής ομάδας και 37-38 στο 27'! Με τρίποντο του
καταπληκτικού σήμερα Παπαλουκά περνάμε μπροστά με 42-44!!!
Παραλήρημα!!!! Με ασφυκτική άμυνα και -επιτέλους- λύσεις στην επίθεση
το 3ο δεκάλεπτο λήγει με τον πίνακα του σκορ να δείχνει 40-44 υπέρ της
Εθνικής μας....
...που έγινε 40-48 με το ξεκίνημα του 4ου δεκαλέπτου.
Η νίκη δεν ήταν δυνατόν να χαθεί!!! Παρά τα κάποια λάθη και κάποιες
επιπολαιότητες στο 4ο δεκάλεπτο ( με αποκορύφωμα τη μείωση της διαφοράς
στον πόντο , 52-51 ), το τελευταίο τρίποντο του Κιριλένκο δεν ήταν
αρκετό. Νικήσαμε τους Ρώσους με τελικό σκορ 61-66 και περνάμε στη φάση των Τεσσάρων, όπου θα αντιμετωπίσουμε το
νικητή του ματς Γαλλία-Λιθουανία, που διεξάγεται σήμερα. Επίσης, με τη
νίκη αυτή προκρινόμαστε αυτόματα στο Μουντομπάσκετ του 2006!!! Μεγάλες
στιγμές για το Ελληνικό Μπάσκετ!!
Η αισιοδοξία είναι διάχυτη. Η εθνική, αν παίξει όπως έπαιξε σήμερα στο
2ο ημίχρονο,
δεν έχει αντίπαλο!!! Επόμενο ραντεβού λοιπόν το Σάββατο.
Ας είμαστε όλοι εκεί!