Μια και ο admin μετα κόπων και βασάνων κατάφερε να φτιάξει αυτό το έρμο site είπα να γράψω και γω μια βλακεία για να το γιορτάσουμε .
Απόσπασμα εσωτερικού διαλόγου ατόμου με σχιζοειδείς τάσεις και διχασμένη προσωπικότητα με μια δόση βλακείας (για όσους δεν καταλάβατε μιλάω για μένα...)- Μου αρέσει να ακούω Nick Cave και να διαβάζω Baudelaire
- Εμένα πάλι μου αρέσει να ακούω Μακρόπουλο και να διαβάζω τον καιρό για τους αγρότες
- Ναι ε; Και τι λέει ;
- Μη φυτέψετε λουλούδια αύριο
θα πάνε του κακού- Κρίση , με πιάνει κρίση...
Αυτά από μένα και ένα gurικό για το νέον ακαδημαϊκό έτος
Η επιτυχία είναι 1% ταλέντο και 99% κωλοφαρδία
Της αγάπης την ουσία / τη μετρώ στην απουσία μας τραγουδάει ο φίλος Πασχαλίδης και η αλήθεια είναι πως τα μηνύματα αγάπης (έως λατρείας... ) που δέχτηκα ήταν αμέτρητα (lim(1/x) , x->0) . Ήταν πάρα πολλοί οι λόγοι που με εμπόδιζαν να έρθω σε επαφή με θαυμαστές μου ήταν τόσο ψυχολογικοί (βαριόμουν...) όσο και σωματικοί (έπαθα ψύξη κάνοντας διαλογισμό με ανοιχτό παράθυρο...) .
E-mail υποστήριξης που δέχτηκα :
Guru para siempre – Commandante “CHE” Guevara (όσο αντέξω σύντροφε...)
Free Tibet NOW and guru right after – Richard Geere (Αμήν εν Βούδα αδελφέ...)
Do it your way – Frank Sinatra (My way or the Highway (μετφ. Ζακύνθου ή Αθηνών
Κορίνθου) – και ζαρζαβατικά πέφτουν ένθεν και ένθεν εκείθεν και εντεύθεν...)
Που είσαι ρε ^%$@&^%$#% , με την καλή έννοια – Ηλίας Ψινάκης (αγωνιστικούς χαιρετισμούς στην κατεχόμενη Βόρειο Μύκονο...)
Ο Guru είναι το όπιο των λαών – Καρλ Μαρξ (Το παπόρι απ'το Θιβέτ...)
Οι καιροί ου μενετοί , Guru γύρνα πίσω - Περικλής ο Αθηναίος (χαιρετίσματα στην Ασπασία...)
Η γη γυρίζει , ο Guru ? – Γαλιλαίος (Γύρισα...)
Πες μου που γυρνάς ,που πας... – Γιάννης Βαρδής (Άμα δεις το μπαμπά \πες ένα γεια...)
Έξω ο guru απ το community – ανώνυμος (οι γνωσοί σκοτεινοί κύκλοι του Admin συνεχίζουν το έργο τους...)
Γιατί δε βγαίνει ο Δούρος στο τηλέφωνο – Νίκος Αλέφαντος
«&^%*&)(*&% )*&% @$#@» - «$#@ ^%$» («*&^$^%$#%$@» μετφ. ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γνωστούς πλέον Αρειανούς fan)
Τόσο καιρό ήμουν απορροφημένος με μία ενδελεχή αναζήτηση στα ερεβώδη έγκατα του πυρήνα του minix(όχι δεν είναι νέος χαρακτήρας του Αστερίξ) . Ήταν μία αγωνιώδης Οδύσσεια μέσα από συμπληγάδες structs και σειρήνες system calls που με οδήγησε στην Ιθάκη ενός αποστάγματος σοφίας χιλιάδων γραμμών κώδικα επαρκώς (my ass, που λεν και στο χωριό μου) σχολιασμένων . «Η ζωή είναι ένα λειτουργικό σύστημα και όσο προσεκτικός και να είσαι κάποια στιγμή θα σου έρθει η μπλε οθόνη , το ζήτημα είναι να αποφεύγεις τον panic-ό και να έχεις τα άντερα να κάνεις reboot » .
Αρκετά όμως με τα geek-o-computer-ίστικα μια και οι περισσότεροι ,όπως και εγώ, δεν τα πολυκαταλαβαίνουν (γεια σου Nemo) .Θα ασχοληθώ με ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα : Την ολομέτωπη επίθεση των δυνάμεων του έξω από δω (και δεν εννοώ τον admin που μου χτυπάει την πόρτα...) . Η Αρχή έγινε με την επαίσχυντη και απροκάλυπτη επέμβαση των Αμερικάνων δια χειρός Condoleezza Rise στο διαγωνισμό της star Ελλάς ενάντια στην καλλίπυγο νεαρά Τζούλια Αλεξανδράτου. Στη συνέχεια τη σειρά πήρε το γνωστό εβραιο-hollywoodιανο-μασσονο-σαϊεντολογικό λόμπι, με προεξάρχοντα το βδελυρό κώδικα Davinci. Το μοιραίο χτύπημα ήρθε από κει που δεν το περιμέναμε και στο σημείο που μας πονούσε περισσότερο . Οι ίδιοι οι αντιπρόσωποι του 3366 mod 900 (=666 για τους αδαείς...) που υπό την προστασία αυτού του μιαρού και αιμοδιψούς έθνους ,και μιλάω προφανώς για τους Φιλανδούς , ήρθαν στα τίμια αυτά πάτρια εδάφη και με δόλιους τρόπους έκλεψαν την πρωτιά της Eurovision μέσα απτα χέρια της φτωχής πλην τίμιας νεαράς Ελληνίδος αοιδού .Και μάλιστα ούτε που προσπάθησαν να το κάνουν συγκεκαλυμμένα, αλλά ξεδιάντροπα βγήκαν στη σκηνή ντυμένοι σατανάδες και το κυριότερο συγκέντρωσαν άκουσον άκουσον 292 Βαθμούς (292 * 2 + 82 = 666 για τους τελείως άσχετους...). Για να μη μιλήσω για την πτώση του Λεβαδιακού στην 2η εθνική (κουράγιο Λουκά) , το κάψιμο τον ηχείων του admin(για να μην τρομάξετε ευτυχώς τα αντικατέστησε αμέσως) και την πτώση του server του Lineage πριν προλάβει να κάνει save ο σύντροφος Darkwing Duck (ευτυχώς ήταν και σε αυτή την περίπτωση έγκαιρη η επέμβαση των υπολοίπων μελών του community) .
Θα σας αφήσω με δύο γνωστά gurικό
«Guru πεσόντος ,πας admin ξυλεύεται...»
Αλλά «Με λάδι και νέφτι ο Guru δεν πέφτει»
και όποιος κατάλαβε κατάλαβε...
Τάδε έφη Guru βοήθειά σας καλού κακού...
Ο μεγάλος Guru για μία ακόμη φορά μοιράστηκε ψήγματα της απαράμιλλης σοφίας του μαζί σας και απέδειξε πως βρίσκεται έτη φωτός μπροστά
«Αφού είσαι ούφο» (φωνή εγκάθετου απ’το βάθος – μάλλον ο admin θα είναι )
Όπως καταλαβαίνετε ο Guru συνεχίζει να μην την παλεύει...
Χαιρετίσματα στο σύντροφο Πάρι στο κρύο αφιλόξενο Βερολίνο καθώς και στους δύο ηρωικούς Η\Υ (Δ. Και Τ.) στο μαρτυρικό Manchester .
Aufwiederlesen
Και την έκτη μέρα είπεν ο Θεός ποιήσωμεν άνθρωπο... και όπως πάντα είδεν ο Θεός ότι καλόν... (θα ήταν να αράξομεν την αύριον διατί μου βγήκε η Παναγία 6 μέρες τώρα...) και ως γνωστόν ηυλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην ότι εν αυτή ετελείωσεν επιτέλους και ως εκ τούτου τοιουτοτρόπως ποιήσομεν και ημείς εις ανάμνησην αυτού . Μετά από όλα αυτά (και έναν αφορισμό για βλασφημία... ) θέλω να καταλήξω, πως όπως μας δίδαξε και ο Θεός, η ξεκούραση είναι θείον δώρο . Όπως θα έλεγε και ο Κικέρων
"ksaplare humanum est ,tempelocere divinum" . Βέβαια ο Θεός έφτιαξε πρώτα έναν κόσμο ολόκληρο, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες και ημείς δεν ήμεθα τυπολάτρες. Από την παραβολή της γένεσης κρατάμε ό,τι μας συμφέρει ...εεεεε.... την ουσία ήθελα να πω .
Ανήκουμε στο
«τάγμα των μαρτύρων της 7ης ημέρας» και σύνθημά μας
ο μη εργασθείς, χαλαρουίτα . Ο μεγάλος Guru συμπληρώνει με την απαράμιλλη σοφία του
«δώσε σε έναν άνθρωπο ένα ψάρι και θα ζήσει για μια μέρα ,πήγαινέ του ένα κάθε μέρα και θα ζήσει για πάντα» . Δεν έχουμε ναούς, ο θεός μας είναι παντού όπου υπάρχει ραχάτι : Κάτω απ’το καπέλο του Μεξικάνου στο Lucky Luke, κάτω απ’ την πολυθρόνα του Garfield ,παντού στη Jamaica .
Siesta para siempre . Δεν έχουμε τελετουργικό, παρά μόνο ένα και μοναδικό σκοπό :να ζούμε σπαταλώντας όση το δυνατόν λιγότερη ενέργεια . Αμαρτία η δουλειά και αρετή η οκνηρία . Είδωλά μας είναι οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας.
Ακολουθούν οι 10 εντολές :
Ου δουλέψεις...Τίμα το κρεβάτι και τη μαξιλάρα σου...Ου ξυπνήσεις πριν την ενδεκάτην πρωινήν ...Ου επιχειρήσεις ...Ου επιθυμήσεις τη γυναίκα το πλησίον σου εκτός αν είναι πάρα πολύ πλησίον...Ου ψευδομαρτυρήσεις, μαρτυρήσεις και γενικά μιλήσεις - τα πιο σημαντικά πράγματα λέγονται με τα μάτια... Να ενθυμάσαι το Σάββατο και να το κρατάς ιερό! (την κρατήσαμε ατόφια προφανώς...)...Ου φονεύσεις - αν είναι απαραίτητο βάλε άλλους να το κάνουν ...Ου ποιήσεις είδωλο σεαυτώ ,ουδέ παντός ομοίωμα - ένα αντίτυπο από κάθε πράγμα είναι αρκετό...Άραζε και μη ερεύνα... Τη σήμερον ημέρα δεν υπάρχει τίποτα πιο υπερεκτιμημένο από τη σκληρή δουλειά (εκτός ίσως από τη ντομάτα - σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας Νίκο Τσιαμτσίκα; ). Οι άνθρωποι τρέχουν όλη μέρα σαν το Βέγγο ντοπαρισμένο και έτσι χάνουν την ομορφιά που υπάρχει γύρω τους . Χάνουν την ευκαιρία να σταματήσουν για ένα δυο λεπτά (έστω για κάνα τετράωρο...) και να απολαύσουν το τιτίβισμα του πουλιών, πίνοντας τον καφέ τους στον Κουλό (κατα προτίμηση φραπέ με μεγάλο καλαμάκι για να αποφεύγουμε άσκοπες κινήσεις... ) .Που είναι ο καιρός που καθόμασταν με τις ώρες και ρεμβάζαμε το ταβάνι του δωματίου μας; (μου πήρε τρεις εξεταστικές να χαρτογραφήσω το δικό μου) . Που είναι τα χρόνια που κοιτούσαμε τους σταματημένους δείκτες του ρολογιού και προσπαθούσαμε να πετάξουμε το κομοδίνο απ’ το μπαλκόνι μόνο με τη δύναμη της θέλησής μας; Τώρα τρέχουμε πανικόβλητοι από εργαστήριο σε εργαστήριο και από διπλωματική σε πτυχιακή .Φτάνει πια αυτός ο φασισμός .
Εμείς οι φοιτητές είμαστε το τελευταίο οχυρό και έχουμε ταχθεί να φυλάττουμε Θερμοπύλας.
Καλύτερα μιαν ώρα στην αιώρα αραχτοί παρά σαράντα χρόνια δουλειά και προκοπή .Δώστε μας πίσω το χαμένο μας ύπνο . Αντί για εργαστήριο θα πάω ησυχαστήριο ,και αντί για διπλωματική θα ασχοληθώ με την παπλωματική μου . Κρατήστε τις υποτροφίες εγώ τη σχολή θα τη βγάλω απ το Absolute δίπλα στο κύμα , με ξαπλώστρα και milkshake και το μεταπτυχιακό μου θα το κάνω στη χονολουλού πάνω στην συμπεριφορά των ημιαγωγών στα τροπικά κλίματα .
Πάρτε και άλλο ένα Gurικό για το τέλος...
"Το ακονίζειν (τα αυτά σου με το ξύσιμο...) εστί φιλοσοφείν"Και επειδή το παράκανα με τις παραφράσεις θα δανειστώ ατόφιο το αγαπημένο αρχαιολοελληνικό απόφθεγμα του Darkwing Duck .
«Φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας » PS Το παρόν post είναι αφιερωμένο στο Νέμο που σπαρταράει μακριά απ’ τη θάλασσα στην ξενιτιά, στο κρύο και αφιλόξενο Βερολίνο. Μην αγχώνεσαι αδερφέ, χαλαρουίτα και θα τη βρούμε την άκρη που θα μας πάει .
Είχα πει πως δε θα ξαναασχοληθώ με το θέμα, αλλά κάποιοι δε με αφήνουν να αγιάσω . Είναι απίστευτο τι ψάχνουν ορισμένοι άνθρωποι στο google και ακόμα πιο απίστευτο ότι τους στέλνει στο blog μου. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο από σκοτεινούς παραadminικούς κύκλους να μου σπάσουν τα νεύρα . Πριν αρχίσω να παραθέτω τις φράσεις με τις οποίες το google εστελνε κόσμο στο blog μου όμως,
θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα :1ον Στο παρόν blog δεν υπάρχουν ούτε σέξι,ούτε γυμνές ούτε ντυμένες, ούτε ταυτότητας ,ούτε υπερήχου και γενικότερα κανενός είδους φωτογραφίες της Ελένης Μενεγάκη
2ον Στο παρόν blog δεν γράφει η Λίτσα Πατέρα , ούτε ο Χορταρέας και ουδεμία σχέση έχω με τα ζώδια, τα ταρό, τον καφέ ,το ξεμάτιασμα και τις υποκλοπές της Vodafon (άσχετο αλλά οι καιροί είναι ύποπτοι)
3ον Στο παρόν blog δεν υπάρχουν ούτε πληροφορίες , ούτε διευθύνσεις , ούτε τηλέφωνα , ούτε συγκριτικά τεστ , ούτε σχέσεις απόδοσης τιμής για μπουρδέλα , call girls ,οίκους ανοχής ,κωλομπαρομεζεδοπωλεία και λοιπές επιχειρήσεις και ουδεμία σχέση έχω με τον αγοραίο έρωτα και το εμπόριο λευκής σαρκός .
4ον (και τελευταίον) Ο Μεγάλος Guru Δε λαλάει λάμα ουδεμία σχέση έχει με το πάμε στοίχημα τα over, τα under , τα ημίχρονο τελικό ,και σε πιο λεπτό θα ξύσει ο διαιτητής τη μύτη του...Ας περάσουμε τώρα λοιπόν στην πολυπόθητη λίστα της παράνοιας και του σουρεαλισμού:
«Άνθρωπος και καιρικές συνθήκες»
Το Νοέμβρη πέφτω σε χειμερία νάρκη...
«40 παλικαρια»
... Πανε για να πατήσουνε το Brokeback Mountain…
«γυμνες φωτογραφίες καρναβάλι πάτρα»
Που; Σε άλλη Πάτρα ήμουν ;
«χυλοπιτα»
Δεν ξέρω δεν έφαγα,δεν είδα..
«εκθέσεις βία στα γήπεδα»
Hooligan Expo 2005 με την ευγενική χορηγία του Μπάμπη του Σουγιά
«ΣΤΡΙΦΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ»
Μπάφο Μπάφο τον καημό μου τον μετράω και πονώ...
«Μικρό μου πόνι εικόνες»
Ελπίζω όχι γυμνές...
«Θοδωρής Ρακιτζής»
Respect, είναι ο μοναδικός άνθρωπος που είναι πιο guru από μένα...
«Αφανού»
Ένα ούγκα μπούγκα(μετφ γεια) στο φίλο μας απ’την Ακτή Ελεφαντοστού
«φωτογραφία ατμοσίδερο»
Εδώ...
«αποφθεγματα ερωτικου λογου»
Εγω... εεεε... ξέρεις ... εεεε... σε είδα....αν θέλεις βέβαια... εεε... πλατς(ήχος χυλόπιτας προσκρούουσας εις πρόσωπον ανυποψίαστου ανδρός )
«είμαι μόνος»
Και με έχει φάει η μ...οναξιά
«στοίχήμα προβλέψεις guru»
Κάκος - Ατρόμητος άσσος
«ξέχασα τον κωδικό windows xp»
Στη Νικολούλη...
«blog Μαρία»
Αυτός είναι σίγουρα βαλτός...
«τρανσέξουαλ δωρεάν»
Στείλτε μήνυμα στο 4540 με την ένδειξη Αναΐς και κερδίστε εντελώς δωρεάν τον Παναή...
«που είναι η γυάλα»
Πάνω στο γραφείο (όχι δε θα πω οέο)
«μυκονος γυμνες φωτογραφιες»
Hello, η Μύκονος είναι νησί ...
«ιστοριες τρανσέξουαλ»
Μία φορά και έναν καιρό ήταν ο Παναής(...η συνέχεια στο 4540 που λέγαμε...)
«ποιηση για εραστες»
Μόνο ποίηση για μπάκουρες...
«ο Παττακός»
Ο παλιατζήήήής...
«σε βλέπω σαν φίλο»
Εγώ δε σε βλέπω καλά...
«βιβλία σχετικά με τον νανισμό»
Η χιονάτη και οι 7 νάνοι ,ο κοντορεβιθούλης ...
«δύο αγελάδες οικονομία»
Βέβαια τρεις αγελάδες είναι too much…
«Δεν έχουν το δικαίωμα κατεβασε»
Το παντελόνι;
«ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΔΩΡΕΑΝ gay movies»
Από κει το πήγαινε από δω τό ‘φερνε τό ‘σκασε το παραμύθι ...
Πό ρε μανία με το Brokeback…
«βαλιανατος φωτο»
Έχω μία αγκαλιά με τον Κούγια...
«μπακαλιάρος φαγητό»
Βέβαια γιατί ως γνωστόν μπορείς να τον πάρεις και για κατοικίδιο...
«ενα σπιτι για γεννηθεις»
Είπα κατοικίδιο και πλακώσαν και τα αδέσποτα ...
«Η ζωή στο Θιβέτ»
Ουου γαμάτη...
«λιγα λογια για τον harry potter»
Κοντός, Άγγλος, μάγος και ίσως gay
Ή αλλιώς
Ένα λαλακισμένο που δε λέει να κάτσει φρόνιμο...
«φίλα μου τα πόδια»
Α δε πάμε καλά...
«Τι σκέφτεσαι»
Α.Νά χαμε μια πάστα...
Β.Τι ώρα είναι;
Γ.Το ίδιο θα ρωτούσα και εγώ
«φωτογραφίες απο σιδεράκια για τα δόντια»
Whatever turns you on...
«ανάλυση του ρασκόλνικοφ»
Ούρων;
«χειρολαβες λεωφορείων»
Ένα θέμα που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο...
«Παλαιοημερολογίτες»
Στο πυρ το εξώτερον...
«captain iglo ιστορία»
Στο «Πλουτάρχου Βίοι»
«ΤΙ ΕΙΝΑΙ ping»
Το πρώτο συνθετικό της επιτραπέζιας αντισφαίρισης...
«ΣΕΞ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ»
I don’t know this word…
«Τσερνομπίλ»
Κάτι ξέρει...
«ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ»
Μας πήρανε χαμπάρι σίγουρα...
«Αγελαδες»
Μουουου...
«περιοδικά καλλιτεχνικό πατινάζ»
Που είναι ο Κωστάλας οέο (όχι που δε θα το έλεγα...)
«στατιστικά για αλφα τεστ εγκυμοσύνης»
Το 99% των ανθρώπων που το χρησιμοποίησαν ήταν γιναίκες....
«το σπιτι σου»
Της μάνας σου...
«ΜΕ ΤΟ ΔΟΡΥΦΟΡΟ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ»
Σιγά εγώ με το δορυφόρο μπορώ και βλέπω το π... το πέος μου...
«ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ»
Στην Τσαμαδού (ευκολάκι)
Και για το τέλος το καλύτερο
And the Oscar goes to ...(με συγχωρείτε το Αρίων ήθελα να πω)
«Εκπαιδευτικό Υλικό για Πιγκουίνους»
Τι είπε ο άνθρωπος ...
Ένα θερμό χειροκρότημα στον τιτανομεγιστοτεράστιο...
Προσκυνήστε όλοι το μικρό Θεούλη...
Υπάρχουν σχολεία για πιγκουίνους;
Θύματα GooglePS Αυτό το post είναι αφιερωμένο στο
loop (web server) που για ένα σχεδόν χρόνο φιλοξενούσε το community αλλά επειδή δε μπορούσε άλλο να το συντηρήσει αναγκαστήκαμε να το δώσουμε για υιοθεσία. Τώρα βρίσκεται σε ξένο σπίτι και
Ο
loop κλαίει τα βράδια (έχει λασκάρει το ανεμιστηράκι... ) κάτω απ’τον καναπέ του admin.
Ήταν ένα όμορφο βράδυ του Μάρτη .Ο Admin διάβαζε ήσυχος
για τις εξετάσεις του Michigan
που πλησίαζαν .Κάποια στιγμή αισθάνθηκε τα μάτια του να κλείνουν . Ένιωσε την
ανάγκη να βγει στο μπαλκόνι να πάρει λίγο αέρα .Άνοιξε τη μπαλκονόπορτα, πήρε
μια βαθιά ανάσα, τεντώθηκε και ξαφνικά έπιασε με την άκρη του ματιού του μία ύποπτη
σιλουέτα πάνω στη έξοδο του air condition
. Σάστισε και για λίγα δευτερόλεπτα το κορμί του έχει παγώσει .Γρήγορα όμως συνήλθε
και με μία γρήγορη κίνηση μπήκε πάλι στην κουζίνα άνοιξε το πρώτο συρτάρι και έβγαλε...
μια μυγοσκοτώστρα (δε θέλω σχόλια...) .Οπλίστηκε με θάρρος και με κινήσεις
αιλουροειδούς με πάρκινσον μπερδεύτηκε στην κουρτίνα και βρέθηκε πεσμένος μπρούμυτα
στο μπαλκόνι . Κρύος ιδρώτας κύλησε στο σφιγμένο απ’την ένταση κορμί του .Σηκώθηκε
σιγά σιγά . Η μορφή βρισκόταν ακόμα εκεί, ακίνητη σαν κάτι να περίμενε . Ο admin πλησίασε
και η εικόνα άρχισε να ξεδιαλύνει .Ήταν ένα περιστέρι («μμμ ταχυδρομικό μου φαίνεται»,σκέφτηκε,
«πάλι κάνας λογαριασμός θά’ ναι») .Όμως κάτι δεν πήγαινε καλά. Ήταν ακίνητο.
Πλησίασε λίγο ακόμα .Μία σκέψη διαπέρασε σαν αστραπή το μυαλό του . «Το περιστέρι
κοιμάται» ,σκέφτηκε (πάλι δε θέλω σχόλια...) .Τι να κάνει όμως , πως να το ξυπνήσει
.Του μίλησε σιγά,έβαλε ξυπνητήρι , του πέταξε
νερό αλλά τίποτα .Τότε ακριβώς άλλη μία σκέψη συντάραξε το είναι του . «Έχει πέσει
σε κώμα » (πλάκα κάνω...) «Είναι νεκρό» ήταν η επόμενη σκέψη του .Δε χρειάζεται
να πω τι ακολούθησε :όλα τα ρεπορτάζ του star για τη γρίπη των πουλερικών πέρασαν σαν ταινία μπροστά στα μάτια
του .Μπήκε μέσα διπλοτριπλοκλείδώσε την μπαλκονόπορτα και σχεδίασε τις επόμενες
κινήσεις του .Να πάρει τηλέφωνο τη cia; Να ειδοποιήσει την ΕΥΠ, το Στρατό , τη Microsoft , την Αρχιεπισκοπή, τη Λαμπίρη
; Τελικά πήρε το 100 (μη με ρωτάτε πως ,θα σας πω μόνο ότι η Γυναίκα του Κούγια
το κατάφερε σε χρόνο dt μπροστά του) . Σε αυτό το σημείο θα παραθέσω αυτούσια τη
συνομιλία
Αστυνομικός:Άμεση δράση ,παρακαλώ...
Admin:
%$#^%$ (*&^*&^ **&
Αστυνομικός:Ένα νεκρό τι;
Admin:
Ένα νεκρό περιστέρι στο μπαλκόνι μου
Αστυνομικός: Είδατε το δράστη;
Admin:
Ποιόν δράστη;
Αστυνομικός:Αχά πόσο καιρό γνωρίζατε το θύμα;
Admin:
Ποιό θύμα ;
Αστυνομικός: Που είσαστε στις 9 15;
Admin:
Σπίτι μου
Αστυνομικός: Τώρα λύθηκε το μυστήριο..
Admin:
Ξέρετε φοβάμαι για τη νόσο των πουλερικών...
Αστυνομικός: Φτου πάει η προαγωγή ,θα στείλουμε έναν κτηνίατρο
να το μαζέψει
15 λεπτά αργότερα χτύπησε το κουδούνι . Μπήκε μία ομάδα με
ειδικές στολές και υπερσύγχρονα όργανα για να περιορίσουν την πιθανότητα εξάπλωσης
του ιού . Οι Τίτλοι τέλους έπεσαν για την ταινία «Η έξαρση» και μπήκαν ο Αστυνόμος
Μπέκας και ένας χασάπης που νόμιζε πως ήταν κτηνίατρος . Ακολούθησαν στιγμές
απείρου κάλους με τους τρεις τους να παίζουν το γύρω γύρω όλοι στη μέση ο Μανώλης
,λάθος στη μέση ήταν το περιστέρι .Μόλις τελείωσε αυτό συνέχισαν με την
περιστεροσφαίρηση πετώντας ο ένας το πουλί στον άλλο (και ένας φρέσκος αέρας φύσηξε
απ’το Brokeback Mountain…)
Τελικά μετά από συντονισμένες προσπάθειες κατάφεραν να ακινητοποιήσουν το (νεκρό)
περιστέρι και να το μεταφέρουν σε μία υπερσύγχρονη ... σακούλα απ’το dia . Δε χρειάζεται να σας πως
ο Admin κοιμάται στο σύντροφο
Lukelukes (Θα πιάσουμε κάνα κρύωμα με τόσο αέρα απ’ το Brokeback) για το φόβο των Ιουδαίων
(ναι είμαι σίγουρος πως το εβραϊκοτοπουλικομασονικό λόμπι ξεκίνησε την όλη
ιστορία) και έβγαλε και μία ανακοίνωση για τα μέλη του community
Πλέον κανείς δε θα κοιμάται με τις κότες (ούτε καν οι κόκορες...)
Απαγορεύονται οι ταινίες: Chicken run,Τα φτερουγίσματα,Το γεράκι της Μάλτας
(ενώ πλέον τα πουλιά θα πεθαίνουν σιωπηλά ).
Απαγορεύονται τα τραγούδια : Τό πε τό πε ο παπαγάλος ,Θα ζήσω
ελεύθερο πουλί (ενώ το γέλα πουλί μου γέλα θα γίνει μη μιλάς μη γελάς κινδυνεύει
η Ελλάς και το παπάκι θα κηρυχθεί persona non grata στην ποταμιά.).
To Coyote θα πιάσει το Road Runner
, O Sylvester θα
πιάσει τον Tweety , το
ασχημόπαπο θα σκοτώνεται πριν γίνει κύκνος (ενώ η μαμά χήνα θα σταλεί στο Gouantanamo).
Tέλος θα πεταχτεί το παπί της τουαλέτας , θα βομβαρδιστούν τα Κανάρια
νησιά ,ενώ ο Darkwing Duck θα εξοστρακιστεί απ’το community.
PS στη θέση του admin μπορείτε να βάλετε τον τίμιο φοιτητή απ' την Τήνο για να μη μας πειραχτεί .
Why do
people fall in Love?
‘Cause Isaac Newton said so
Τόσο απλά έτσι την πατάμε όλοι σχεδόν νομοτελειακά ...
Ένα κοινωνικό μήνυμα ευγενική προσφορά του Μεγάλου Guru για τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου...
Ανήκω στο τάγμα των καθυστερημένων παλαιοημερολογιτών και γιορτάζουμε 4 βδομάδες μετά ,γνωστοί και ως παλαιοημερολογίτες – παλαιοημερολογίτες (σαν τις χελώνες ή παλαιοημερολογίτες με σύνδρομο
tourrete)
I am nothing
I shall never be anything
I cannot wish to be anything.
Aside from that, I hold within me
all the dreams of the world.
Today, I’m defeated, as if I’d learned the truth.
Today, I am lucid, as if I were about to die
I failed at everything.
Considering that I had no goals,
perhaps everything was nothing.
I dodged the training I was given
by slipping through the window
in the back of the house...
Όπως καταλαβαίνετε ο Guru έχει τις μαύρες του και το "μίρλing" που λέει και ο nemo έχει την τιμητική του . Καιρό είχα να σας γράψω κάνα στιχάκι και να αρχίζει να γκρινιάζει ο Johnnypatras . Και τα τρία είναι του μεγάλου Pessoa (τα οποία και βαρέθηκα να μεταφράσω). Το παρακάτω είναι τροφή για σκέψη .
The poet is a faker
Who's so good at his act
He even fakes the pain
Of pain he feels in fact
Μετά από παράκληση του φίλου johnnypatras, αποφάσισα να γράψω την άποψή μου για το καρναβάλι .Ήταν το τέταρτο καρναβάλι που με βρήκε εδώ στην Πάτρα και το πρώτο που δεν είχα επισκέψεις . Αυτό μου έδωσε τη δυνατότητα να το φιλοσοφήσω λίγο περισσότερο .Πριν αρχίσω όμως να ξετυλίγω τη σκέψη μου, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως δεν ανήκω σε αυτούς που σνομπάρουν το καρναβάλι ως προϊόν υποκουλτούρας και άλλα τέτοια δήθεν και ψωνίστικα .
Το καρναβάλι δε μου αρέσει ή τουλάχιστον δε με ενθουσιάζει. Ο λόγος όμως είναι επειδή απλώς δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μου .Είμαι άνθρωπος εσωστρεφής και χαμηλών τόνων, οπότε όλος αυτός ο τζερτζελές με κουράζει χωρίς αυτό να σημαίνει πως το καταδικάζω και κατακρίνω τους άλλους που το χαίρονται .Μπορώ να πω μάλιστα πως ώρες ώρες τους ζηλεύω .Μου αρέσει να περπατάω στο δρόμο και να βλέπω χαμογελαστούς ανθρώπους που τραγουδούν και χορεύουν .
Όμως αναφέρομαι στους ανθρώπους που διασκεδάζουν πραγματικά χωρίς καφριλίκια και εδώ αρχίζουν οι ενστάσεις μου . Δε μπορώ να βλέπω 5 κάγκουρες να πειράζουν δύο κοπελίτσες .Δε μπορώ να βλέπω μεθυσμένους «ατάκτως ειρημένους» .Δε μπορώ να βλέπω τα σπασμένα μπουκάλια Μαυροδάφνης να είναι πιο πολλά από τις γόπες .
Ένα δεύτερο σημείο που με ενοχλεί είναι η αντιμετώπιση των ντόπιων .Η αρπαχτή της αρπαχτής ώ αρπαχτή .Θυμάμαι όταν πρωτοήρθα πρωτοετής φοιτητής με τις πολύχρωμες τηλεοπτικές εικόνες και τη φωνή του Άλκη Στέα χαραγμένες στο μυαλό μου και είχα μεγάλη περιέργεια να το ζήσω από κοντά .Είχα πλάσει μια ειδυλλιακή εικόνα μιας πόλης που ζει και αναπνέει για το καρναβάλι .Για να καταλάβετε τι εννοώ έπεσα απ’ τα σύννεφα όταν έμαθα πως απ’τα group βγάζουν λεφτά .Οι άνθρωποι που ασχολούνται αφιλοκερδώς και με μεράκι με το θεσμό πρέπει να μετριούνται στα δάχτυλα .Μιλάμε για απίστευτη ξεφτίλα και εκμετάλλευση . Είδα μέχρι και μαγαζί με έργα τέχνης να έχει ταμπέλα «πωλούνται μαυροδάφνες» . Στη Γεροκωστοπούλου ένα κατάστημα με κινητά πουλούσε περούκες . Σε ένα μαγαζί που πληρώνεις είσοδο 7 ευρώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο το τριήμερο πλήρωνες 15 ,20 ή και παραπάνω .Μέχρι και στο Mods είχε είσοδο και μάλιστα κράτησα την κάρτα για ενθύμιο. Οι καφετέριες έχουν ειδικές «καρναβαλικές» τιμές και νομίζεις πως πίνεις καφέ δίπλα στα κανάλια της Βενετίας .
Ένα άλλο πρόβλημα που βλέπω είναι η πληθώρα του κόσμου που συρρέει στην πόλη για το τριήμερο . Για να διασχίσεις τη ραδινού θες ένα τέταρτο και η Αγίου Νικολάου
είναι απροσπέλαστη . Επίσης τα μαγαζιά είναι ασφυκτικά γεμάτα και η διασκέδαση σε αυτά θυμίζει αγώνα ελευθέρας πάλης . Αυτά όμως είναι ήσσονος σημασίας θέματα για μένα και ξεπερνιούνται σχετικά εύκολα αν υπάρχει καλή διάθεση.
Για να κλείσω , κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα με το καρναβάλι έγκειται στην αντιμετώπισή του τόσο απ’ τους εκδρομείς (που νομίζουν πως πρέπει να γίνουν λιώμα και να κάνουν καφρίλες για να περάσουν καλά ) όσο και απ’ τους ντόπιους (που νομίζουν πως σε τρεις μέρες θα βγάλουν όλη τη σεζόν ) .Τώρα για το τι μπορεί να γίνει ας κάνει ο καθένας την αυτοκριτική του . Εγώ πάντως δε βλέπω καμία διάθεση για κάτι τέτοιο .
Επειδή δέχτηκα χιλιάδες e mails από θαυμαστές που ανησύχησαν για την υγεία μου, μετά την πολυήμερη απουσία μου, αποφάσισα να δώσω κάποια διαδυκτιακά σημεία ζωής . Τόσες μέρες που ήμουν χαμένος, ασκήτευα στα οροπέδια του Νεπάλ αντιμέτωπος με πειρασμούς (έκανε εκεί προετοιμασία η Σουηδική γυναίκεια ομάδα σκι) και δαίμονες (είχα πάρει το ομώνυμο cd του Καρβέλα για να με βοηθήσει να αντέξω τη Βίσση στη Eurovision ). Εκεί λοιπόν για πολλές μέρες και με μόνα όπλα το διαλογισμό (μετφ. το άραγμα) και τα γραπτά του Βούδα (μετφ. το playboy ) πάλευα με τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα .
Τι είναι η ζωή ; τι είναι ο άνθρωπος ; Τι είναι αυτό που ακούω ;(οι Σουηδέζες ακούνε Παπαρίζου στη διαπασών ) Τι θα φάω εδώ στην ερημιά; (ξεχάσα ο μ@#$#@ πως δεν έχει Γρηγόρη στο Νεπάλ ) Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; Ο Ψηνάκης έκανε το Ρουβά ή ο Ρουβάς τον Ψηνάκη ; Βίσση ή Βανδή ;Που είναι η γυάλα... οέο; και άλλα παρεμφερή . Η μάχη ήταν άνιση (αποτελέσματα : 2 ερωτήματα απαντημένα, 6 αναπάντητα , 2 ήρθαν Χ, ενώ 1 μου την έσκασε γιατί ήτο ρητορικόν ...) .
Το πιο μεγάλο όμως ερώτημα με που με παίδεψε πολύ και με ακολουθεί ακόμα είναι το εξής:
Τι είναι προτιμότερο ;
-
Να φας μία χυλόπιτα χύμα, ξερή, κατ ευθείαν στα μούτρα χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις και να μένεις με το κινητό (τυχαίο παράδειγμα δε μου έχει συμβεί ποτέ μην ακούτε κανέναν λένε όλοι ψέματα γιατί με ζηλεύουν) στο χέρι ενώ ένα αμόνι πέφτει στο κεφάλι σου αλά cartoon (κλασική περίπτωση χυλοπιτονάρκης)
Παραδείγματα:
Τι θα έλεγες αν σου ζητούσα να πάμε για ένα ποτό ;
1)Are you talking to me ;
2)Forget about it
3)Come on make my day
Θα ήθελες να γνωριστούμε καλύτερα;
Θά ‘θελες...
Τι κάνεις το βράδυ;
Κοιμάμαι...
Θα μου δώσεις το τηλέφωνό σου;
Ευχαρίστως, 689 45 32 69 87...
Το τηλέφωνό σου;
Το έχει ο κατάλογος...
Το όνομά σου;
Το έχει και αυτό ο κατάλογος...
Σε γνωρίζω από κάπου ;
Ναι... Απ’την κόψη του σπαθιού την τρομερή ... -Ή να φας μία χυλόπιτα ευγενική, καλοσερβιρισμένη, γαρνιρισμένη, καμουφλαρισμένη (with a cherry on top) που ακολουθείται από επιδόρπιο (για την πίκρα) και σου αφήνει κάποιες ελάχιστες ελπίδες (περίπτωση «ουμανιστικής» Lethal χυλοπιτοinjection )Π.χ.
Δως μου εσύ το τηλέφωνό σου καλύτερα...(μετφ. Σιγά μη σου δώσω το κινητό μου παλιοκάγκουρα)
Σε βλέπω μόνο φιλικά...(μετφ. Που πας ρε καραμήτρο;)
Αυτή την περίοδο περνάω φάση... (μετφ. Πως είσαι έτσι;)(Σημείωση οι γυναίκες είναι τριφασικές για να είναι καλυμμένες )
Ίσως κάποια άλλη στιγμή... (μετφ. Only when hell freezes over )Σε αυτό το σημείο θα ήθελα ο ανδρικός πληθυσμός
να αφήσει ένα σχόλιο με τη γνώμη του και το τεράστιο γυναικείο fan club μου (πού’σαι μωρή ξαδέρφη;) να αφήσει ό,τι έχει ευχαρίστηση. Εγώ πάντως προτιμώ την πρώτη κατηγορία
PS Δύο αγαπημένα αποφθέγματα του Μεγάλου Guru :
- Δείξε μου έναν άντρα που να μην έχει φάει χυλόπιτα να σου δείξω τον Άι Βασίλη
- Ή ταν ή χυλοπιτάς .
PS II διαβάστε επίσης την
"Αβάσταχτη ελαφρότητα της χυλόπιτας"
Υπάρχει τύχη ; Παίζει κάποιο ρόλο στη ζωή μας; Η απάντηση είναι σαφώς και ναι και έρχεται για άλλη μια φορά ο μεγάλος Woody Allen να μας το δείξει με τον πιο γλαφυρό τρόπο μέσα απ’ το «Match Point» ,την τελευταία του ταινία . Στο Melinda and Melinda το ερώτημα ήταν αν η ζωή είναι δράμα ή κωμωδία . Στο Match Point η απάντηση είναι πως η ζωή δεν είναι τίποτα απ’ τα δύο , η ζωή είναι μία μεγάλη ειρωνεία (πότε τραγική και πότε κωμική) . Life is a theatre of irony για να παραφράσω μια φίλη.
Καιρό είχε να φτιάξει τόσο καλή ταινία ο Woody Allen και καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε ο Jonathan Meyers που είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο . Απ’την εποχή του Michael Caine στο “Hannah and her sisters” είχαμε να δούμε ηθοποιό να ενσαρκώνει τόσο πιστά έναν απ’τους νευρωτικούς χαρακτήρες που κυριαρχούν στις ιστορίες του σκηνοθέτη .Απίστευτη φυσιογνωμία που σε γοητεύει και σε καθηλώνει με το βλέμμα και την μαγευτική προφορά του . Πραγματικά είναι μία καταπληκτική ερμηνεία ενός ήρωα που βλέπει τον ζωή του να παίζεται κάθε στιγμή κορόνα γράμματα,και τον εαυτό του να μεταμορφώνεται σε κάτι που δε θα μπόρεσε ποτέ να φανταστεί . Ένα ακόμα στοιχείο που έκανε την ταινία αυτή ξεχωριστή είναι πως για πρώτη φορά (αν δεν απατώμαι) αποχωρίζεται ο Woody Allen την αγαπημένη του Jazz για να ντύσει μουσικά την ταινία με κομμάτια από όπερες , καθώς και την εξίσου αγαπημένη του Νέα Υόρκη για το Λονδίνο . Αυτό που δεν αλλάζει είναι η φιλοσοφική προσέγγιση της ζωής από έναν μετρ του είδους. Η Scarlet Johansson είναι απλώς θεά , η σκηνοθεσία στα γνωστά υψηλά στάνταρ ενώ όλη η ταινία εκτυλίσσεται γύρω από ένα ερωτικό τρίγωνο (ως συνήθως...)Ένας πρώην επαγγελματίας τενίστας,η πλούσια γυναίκα του και μία πτωχή πλην "Scarlret" ηθοποιός συνθέτουν το σκηνικό για ενός υπέροχου ερωτικού δράματος.
Ας επιστρέψουμε όμως στο στοιχείο της τύχης . Η ζωή είναι σαν ένα παιχνίδι τένις. Έρχονται λοιπόν κάποιες στιγμές που το μπαλάκι χτυπάει στο φιλέ και τότε μπορεί να πέσει είτε στο δικό σου γήπεδο είτε στου αντιπάλου και να κρίνει το παιχνίδι (match point). Τότε είναι που βγαίνει μπροστά η τύχη , η μοίρα (για μένα η συγκυρία) ή όπως αλλιώς θέλετε να την αποκαλέσετε και τα πράγματα αρχίζουν να ξεφεύγουν . Οι μπάλες πέφτουν μία από δω και μία από κει και εμείς μοιάζουμε σα μαριονέτες στα δάχτυλα μίας ανώτερης δύναμης, αφού έχουμε χάσει πια τον έλεγχο .Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις το σωστό όταν οι μπάλες επιμένουν να πέφτουν στο γήπεδό σου . Ο άνθρωπος όμως δεν είναι άμοιρος των ευθυνών του και εδώ γίνεται εμφανής η αναφορά στο "Έγκλημα και τιμωρία" όταν ο Chris επικαλείται τον Ντοστογέφσκι (για τον οποίο ο σκηνοθέτης μας δίνει διάφορα ,μάλλον εμφανή, Hints) λέγοντας «
The innocent are sometimes slain to make way for grander schemes» .Ξεχνάει όμως πως ο Ρασκόλνικοφ πλήρωσε στο τέλος για τις πράξεις του και κατάλαβε πως ήταν ο μόνος υπεύθυνος.
Μπορεί συχνά οι συγκυρίες να μας καταβάλουν, η ζωή κάποιες φορές να μας ξεπερνάει, όμως στο τέλος εμείς είμαστε που "κρατάμε τη ρακέτα" .Είναι το δικό μας forehand που πήγε λίγα εκατοστά πάνω ή κάτω ,μα ακόμα και αν δεν είναι, εμείς είμαστε αυτοί που θα παραιτηθούμε μετά την ήττα ή θα συνεχίσουμε να το παλεύουμε .
Τώρα για το αν ο Chris θα τιμωρηθεί στο τέλος, αυτό θα εξαρτηθεί από το που θα πέσει το μπαλάκι. Το μόνο μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι να συνεχίσουμε να χτυπάμε τη μπάλα... να χτυπάμε δυνατά... μέχρι το τέλος ,άλλωστε το advantage το έχει συνήθως ο αντίπαλος και το match point πάει πάντα στο Χάρο .
PS Την εξήγηση στον φίλο Nemo για το πως μπορεί ένας άνθρωπος να καταστρώσει ένα τόσο αποκρουστικό σχέδιο και να καταφέρει να το φέρει σε πέρας, την δίνει πάλι ο φίλος Φίοντορ : «
Όταν λείπει το μυαλό το αντικαθιστά ο διάβολος»
Μια και κανείς δε φαίνεται να ασχολείται με τις περιπέτειες και τα μαρτύρια του τίμιου φοιτητή απ'την Τήνο, αποφάσισα να γράψω άλλη μία διδαχτική ιστορία του , έτσι για να σας σπάσω τα νεύρα . Ο φίλος μας λοιπόν αφού πέρασε από τα 40 κύματα ,τους 40 κλέφτες (ο αλή μπαμπά είχε αποκλειστεί στα χιόνια) και τα 40 παλικάρια απ’τη Λιβαδιά (φορούσαν αντιολισθητικές) κατάφερε να τελειώσει την εξεταστική με μόνο κάποια θλαστικά τραύματα (paper cuts από σκονάκια), ένα σπαστικό ραιβόκρανο (στραβολαίμιασμα απ’την πολλή αντιγραφή) και μια τροφική δηλητηρίαση (από κάτι χαλασμένα σουβλάκια - άσχετο).
Έφτασε λοιπόν η ώρα για το πρώτο αποτέλεσμα και ο Γ. άνετος (σίγουρος πως έχει γράψει πάνω από 7) και με ύφος «πάμε να δούμε αν έγραψε κανείς καλύτερα από μένα» πάει να δει το βαθμό του. Βλέπει τη λίστα και αρχίζει να διαβάζει τα ονόματα κάνοντας σχόλια του τύπου «που πας ρε καραμήτρο με τέτοιο όνομα, τρία και πολύ σου είναι» , «καλά αυτός ούτε το όνομά του δε θα έγραψε σωστά» , «πόπο πικπα κατάντησε η σχολή» , «καλά με τόσα 1 και 2 αυτά δεν είναι αποτελέσματα εξέτασης αλλά η νικήτρια στήλη του ΠΡΟ-ΠΟ» και άλλα τέτοια χαριτωμένα .Μα όπως πολύ κάλα θα μπορούσε να μας πει ο λαγός του Αισώπου (που έφαγε τον π... με συγχωρείτε τη σκόνη της χελώνας ήθελα να πω), η υπεροψία δε βοήθησε ποτέ κανέναν (εκτός φυσικά απ’τη χελώνα...). Έτσι λοιπόν μετά την ύβρη έρχεται η Κανέλη, φτου πάλι βλακεία είπα, η Νέμεσις εννοούσα και για το φίλο μας είχε τη μορφή ενός μεγαλοπρεπέστατου 4 (όσες και οι εποχές)
«μα δεν είναι δυνατόν» (όσοι και οι ευαγγελιστές)
«κάποιο λάθος θα έγινε» (όσοι και οι τρεις σωματοφύλακες)
«δεν το πιστεύω» (όσες και οι αισθήσεις του Stevie Wonder)
«όχι» (τέσσερις ρε γαβ γαβ!) .
Μόλις συνειδητοποίησε τι ακριβώς είχε συμβεί σκέφτηκε να αυτοκτονήσει , να πάει να μονάσει , να κάψει το σπίτι του καθηγητή ,πόσο να είναι ο Ολυμπιακός ,θα κερδίσει η Βίσση τη Eurovision και αποφάσισε να πάει να δει το γραπτό του . Χτυπάει την πόρτα μπαίνει στο γραφείο τον κοιτάει ο καθηγητής και του λέει :
- Τι θες ;
- Ξέρετε πόσο πήγε ο Ολυμπιακός;
- 2-1
- Μπορώ να δω το γραπτό μου;
- Πόσο πήρες ;
- 4
- Α όσοι και οι αδερφοί Κατσάμπα όταν έχω πιει,χα χα!
- Γκρρρρρ!!!!
- Δε μπορώ τώρα έχω δουλειά έλα σε 2 ώρες(και βγάζει ένα sudoku)
2 ώρες μετά ...
- Να περάσω;
- Πέρνα
- Μπορώ να δω το γραπτό μου;
- Ιδιότητα δημοσίων υπαλλήλων και ιδιαίτερα καθηγητών πανεπιστημίου με 8 γράμματα
- Τεμπέλης
- Ταιριάζει
- Ωραία μπορώ να δω το γραπτό μου ;
- Πέρνα τη Δευτέρα τώρα έχω διάβασμα (και ανοίγει την Sport Day)Μα ο Γ. δεν το έβαλε κάτω οπλίστηκε με θάρρος ,υπομονή ,δύο βάλιουμ, ένα σαρανταπεντάρι και την έστησε πρωί πρωί τη Δευτέρα έξω απ’το γραφείο του. Κατά τις 11 και κάτι εμφανίζεται αγουροξυπνημένος ο καθηγητής λέγοντας «ποπο δούλευα ως αργά» (μτφ 3 η ώρα τέλειωσε ο Τριανταφυλλόπουλος ) . Ανοίγει την πόρτα, μπαίνει, αφήνει το laptop και λέει
- τι θες ;
- το τηλέφωνο του πρωινού καφέ
- καμαρίνια ή πλατό;
- Θα ήθελα να δω το γραπτό μου
- Δε μπορώ τώρα έχω δουλειά
- Μα μου είπατε να έρθω σήμερα
- Μισό λεπτό... (κοιτάζει στη τσάντα του)...γαμώτο...καλά κάτσε (του είχαν τελειώσει τα sudoku)
- Ψάξε να βρεις το γραπτό σου (και ανοίγει ένα σεντούκι με 300 γραπτά ,ολόκληρη την Ιλιάδα την Οδύσσεια το Πόλεμος και ειρήνη (σε τρεις γλώσσες) και τα άπαντα της Βέφας (δεν έχουν μεταφραστεί ακόμη...))Προσπαθεί να βάλει το laptop στην πρίζα(που να φτάσει που είναι πιο κοντός και απ τον μπαμπα στρουμφ καθιστό μετά τον αποκεφαλισμό του) και σκύβει μπροστά στον Γ.
- Να σας τη βάλω εγώ
- (τον κόβει από πάνω μέχρι κάτω)... Αργότερα παιδί μου τώρα έχω δουλειά στο computer (και ανοίγει την πασιέντζα)Έτσι αρχίζει η περιπέτεια για την ανεύρεση του χρυσού δισκοπ... όπα λάθος εννοούσα του γραπτού του. 20 λεπτά 300 γραπτά και κάτι ψιλά αργότερα βρίσκει το πολυπόθητο γραπτό του . Έκπληκτος διαπιστώνει πως η διόρθωση έγινε με τη μέθοδο της τυφλόμυγας (καθότανε μία τυφλή μύγα πάνω στην κόλα του και αυτός προσπαθούσε να τη σκοτώσει με το στυλό αφήνοντας κοκκινίλες όπου λάχει) .Είχε βέβαια δικαιολογίες . Τα σχήματα λέει δεν ήταν όπως πρέπει (δεν ήξερε ο Γ. πως έπρεπε να είναι ο Ντεγκά για να φτιάξει ένα κύκλωμα ), δεν ήταν επαρκείς οι αιτιολογήσεις (ναι ξέχασε να γράψει γιατί έγραφε με bic και όχι pilot καθώς και γιατί δεν παίρνει ο Ρεχάγκελ το Στολτίδη στην Εθνική) μετά από 10 λεπτά ανούσιας κουβέντας (του τύπου ναι μεν η γη είναι στρογγυλή αλλά θα μπορούσες να τονίσεις ό,τι δεν είναι τετράγωνη) και ενώ ο Γ. ήταν εκτός εαυτού (είχε γίνει Δ.) του λέει καθηγητής :
- Άθροισε τις μονάδες που σου έχω βάλει για κάθε θέμα
- Είναι σαράντα οχτό (στις 100)
- Δε μπορεί κάποιο λάθος θα έκανες (βέβαια πως τα βρήκε 48 μετρώντας με τα δάκτυλα σαρανταποδαρούσα είναι;)
- Ναι δίκιο έχετε έκανα λάθος είναι σαράντα οχτώ με ωμέγα
- Άντε θα στο κάνω 5 γιατί σε συμπάθησα
Η συνέχεια,όπως σε κάθε παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του, γνωστή: ζήσανε αυτοί καλά και ο Γ. πάει για διακοπές διαρκείας στη Λέρο (λοβοτομές ,ηλεκτροσόκ δωρεάν) φωνάζοντας
«κάλιο πέντε και στο χέρι μη σε χώσω στο παρτέρι παλιό ^%$@ που είσαι σα μπάσταρδος γιος Μεξικανού δεκανέα που πάσχει από νανισμό»PS Προ ημερών δέχτηκα δελεαστικότατη πρόταση απ τη Marvel να κάνω τον τίμιο φοιτητή απ’την Τήνο Comic με τον τίτλο The Ταλαίπωρman .
Ιστορίες φοιτητικής τρέλας pt.III (η εκδίκηση)
Γιατί έδωσε ο θεός στους Εβραίους το Μωσαϊκό νόμο; Γιατί δεν τους άρεσε ο νόμος του Μέρφυ και τον γύρισαν πίσω...
Ναι αυτή είναι όλη η αλήθεια πίσω απ’την ιστορία με το Μωυσή .Τι νομίζετε ότι έκανε τόσες μέρες στο Σινά με το θεό, μιλούσανε για μπάλα ;Του ζητούσε κάνα στάνταρ για το στοίχημα ; Είπαμε θεός είναι όχι ο «θείος» (Το πιάσατε το υπονοούμενο...) . Πόση ώρα χρειάζεται για να γράψεις δέκα αράδες ; Δε λέω πέτρα ήταν και όχι ακουαρέλα και έγραφε με αστραπές και όχι με mont blanc αλλά του ^%$#%$ ο Χαλεπάς πιο γρήγορα έφτιαξε την κοιμωμένη . Άντε και να έκανε και κάνα λάθος και που να σβήσει με γόμα τα σκαλιστά αφού ο στόκος του τέλειωσε την 6η μέρα της δημιουργίας (λίγο πριν του είχε τελειώσει ο πυλός...) ,αλλά εδώ μιλάμε γι Αυτόν που έφτιαξε τον κόσμο μέσα σε έξι μέρες, για να δει το σαββατιάτικο ματς ξένοιαστος .Έφτασε λοιπόν η ώρα να αποκαλυφθεί αυτή επαίσχυντη συνωμοσία και να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια .
Ο Θεός έγραψε ένα και μόνο πράγμα «:Ό,τι μπορεί να πάει στραβά θα πάει ,και αν δεν πάει είναι γιατί ίσια είναι χειρότερα.». Και τι δεν έκανε ο Μωυσής, τι τραβούσε τις μπούκλες του, τι που έκανε το γύρο του Σινά κουτσό, τι του πρότεινε να ξαναγυρίσουν στην Αίγυπτο και να Τον αφήσουν ήσυχο ,Αυτός τίποτα, αμετάπειστος . Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου πες μας ό,τι άλλο θες ,δε θες να κλέβουμε δε θα κλέβουμε ,δε θες να ψευδομαρτυρήσουμε ντάξει θα τον αφήσουμε τον Κεχαγιόγλου φυλακή ,δε θες να λατρεύουμε είδωλα οκ θα την σκίσω τη ρημάδα την αφίσα του Ronaldinho ,δε θες να χρησιμοποιούμε το όνομά σου επί ματαίω δικαίωμά σου θα το αναφέρουμε μόνο όταν κατεβάζουμε καντήλια .Χωρίς τη γυναίκα του πλησίον μπορούμε να ζήσουμε (εκτός αν ο πλησίον είναι καρεμπέ) χωρίς ελπίδα όχι .
Αυτά λοιπόν έλεγε 40 μέρες (τις νύχτες μιλούσανε για τις υποκλοπές της vodafone – πιάνει και τις πρόσεχες το echelon; ) ο Μωυσής αλλά ο Θεός ανένδοτος . Είδε και απόειδε ο άνθρωπος ,πήρε τα μούτρα του και με τις πλάκες υπό μάλης κατέβηκε το βουνό . Και εδώ είναι το δεύτερο μεγάλο ψέμα . Δεν υπήρχε κανένα είδωλο (το Βόδι με τα χρυσαφικά ήταν του αγρότη που κέρδισε το λαχείο στη διαφήμιση ). Τις πλάκες δεν τις έσπασε ο Μωυσής απ'τα νεύρα του για το υποτηθέμενο είδωλο, αλλά τις έσπασε το οργισμένο πλήθος στο κεφάλι του γιατί τους είχε σπάσει τα νεύρα (ενώ το εν λόγω βόδι έσπαγε πλάκα βλέποντάς τους να κυλάγανε το Μωυσή γύρω γύρω απ’το Σινά ) Του είπαν πήγαινε ξανά πάνω και αυτή τη φορά μην ξαναγυρίσεις με τέτοιες βλακείες γιατί θα σου κάνουμε τον "πισινό" πλακόστρωτο .
Έτσι λοιπόν απογοητευμένος και σημαδεμένος με το νόμο του μέρφυ tattoo στο μέτωπο, τράβηξε για το βουνό . Πέφτει στα γόνατα μπροστά στο Θεό και κλαίγοντας του λέει «Και να πεις πως δε στα λεγα , τώρα θα με πεζοδρομήσουν αν δεν τους πάω κάτι καλύτερο » . Και είπεν ο Θεός «ό,τι είχε να πει ο Θεός το είπεν, κάνε ό,τι σε φωτίσει η ΔΕΗ » και του άφησε το καλέμι bic που είχε στην τσέπη του . Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα . Ώπα αυτά συμβαίνουν στα παραμύθια στην πραγματική ζωή ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί σκοτώνονται ακόμα με τους. Άραβες .
Καταλάβατε λοιπόν ποιος είναι ο νόμος που διέπει τη ζωή μας ; Αν δεν πειστήκατε ακόμα, θα με αναγκάσετε να γράψω άλλη μία ακόμα ιστορία για τον τίμιο φοιτητή απ’την Τήνο.
PS θα έβαζα και κάνα σκίτσο του Θεού με τον Μωυσή αλλά οι καιροί είναι πονηροί και εγώ δεν έχω όρεξη να με βάλουν στο μάτι οι Φενταγίν του Χριστόδουλου (άσε που έχω και κάτι βιβλία του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν καθώς και μια αφίσα του Χένρικσεν που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να με εναντίον μου in the court of law που λεν και στο χωριό μου πλέον...)
Πάνε 14 χρόνια απ’την πρώτη φορά που μπήκα σε κινηματογραφική
αίθουσα και ένιωσα τον ήχο της μηχανής προβολής να μου «γαργαλάει» το ακουστικό
νεύρο . Έκτοτε ακολούθησαν αμέτρητες ταινίες ,άλλες καλές ,άλλες κακές,άλλες
αδιάφορες πάντοτε όμως η πιο μαγική και συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή ήταν η
διαδρομή απ’το κάθισμα ως την έξοδο, μετά το τέλος της προβολής . Έχω βγει απ’το
σινεμά νιώθοντας χαρούμενος ,λυπημένος ,νευριασμένος ,ευχαριστημένος ,συγκινημένος
και τα συναισθήματα αυτά εναλλάσσονταν από ταινία σε ταινία. Η προχθεσινή όμως
προβολή της ταινίας “Munich”
του Spielberg μου επιφύλασσε
μια μεγάλη έκπληξη .
Πρώτη φορά στα 14 χρόνια που πηγαίνω σινεμά βγήκα απ’την αίθουσα
με ένα έντονο αίσθημα ενοχής .Όλη την εβδομάδα προσπαθούσα να αποφασίσω αν θα πήγαινα
να δω την ταινία .Οι λόγοι προφανείς και πιστεύω ότι πολλοί από σας θα είχατε
τους ίδιους ενδοιασμούς .Ο Spielberg ,Εβραίος ων, πως αντιμετώπιζε ένα τόσο λεπτό θέμα; Θα ήταν μεροληπτική
η στάση του; Θα ήταν η ταινία μία αντιαραβική προπαγάνδα; Θα μπορούσα να μιλάω ώρες
για τα θετικά και τα αρνητικά της ταινίας ,το casting ,τη
σκηνοθεσία κλπ, όμως όλα αυτά δεν έχουν σημασία
.Αυτό που έχει σημασία είναι πως ένας άνθρωπος που εκ των πραγμάτων δε
θα μπορούσε να είναι απολύτως ουδέτερος, έφτιαξε μία ταινία που δεν διαλέγει
στρατόπεδο .Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι αλληλοσφάζονται
εδώ και πενήντα χρόνια και εδώ και πενήντα χρόνια η κατάσταση παραμένει στάσιμη
. Το σχόλιο του Spielberg: Και οι δύο λαοί έχουν κάποιο δίκιο,και οι δύο λαοί χάνουν
το όποιο δίκιο τους με τις πράξεις και τη στάση τους .Η βία γεννάει μόνο βία
και τίποτα άλλο .
Η εκδίκηση είναι ένας φαύλος κύκλος ,το ξέρουμε αιώνες τώρα,
το είπαν πριν 2.500 χρόνια οι Έλληνες τραγικοί .Σήμερα ζούμε στην εποχή της
παγκοσμιοποίησης και δε θα μπορούσε να ξεφύγει απ’ αυτήν η παράνοια και η τυφλή
βία . Ο Γκάντι το είχε πει καλύτερα απ’όλους "An eye for an eye will make the whole world blind - Το οφθαλμός αντί
οφθαλμού θα κάνει όλο τον κόσμο τυφλό" .
Ας επιστρέψω όμως πάλι στις ενοχές μου . Όσο και αν προσπαθώ
να αποβάλλω όλες μου τις προκαταλήψεις αυτές είναι σαν τα κεφάλια της λερναίας ύδρας
. Όσο και να προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα αντικειμενικά πάντα σκοντάφτω πάνω
σε στερεότυπα και φαντάσματα . «Κυνηγάω τα ποντίκια που βρίσκονται μέσα στο κεφάλι
μου» (ατάκα απ’την ταινία) . Οι προκαταλήψεις είναι τόσο βαθιά ριζωμένες μέσα
μας,που είναι κατά τη γνώμη μου αδύνατο να απαλλαχθούμε τελείως απ’ αυτές. Ίσως
να μη μπορέσουμε ποτέ να δούμε πέρα απ’τις παρωπίδες μας αλλά μπορούμε να αρχίσουμε
να βλέπουμε αυτές ,να τις καταλαβαίνουμε . Να βλέπουμε τις προκαταλήψεις μας
κατάματα και όχι να εθελοτυφλούμε. Απέχω πάρα πολύ από δημοκρατικό προοδευτικό
πρότυπο ανθρώπου που έχω στο μυαλό μου και ο φίλος Spielberg μου έδωσε
ένα σπουδαίο μάθημα . Ένα μεγάλο μπράβο λοιπόν για την ταινία του που ξέφυγε απ’τις απόψεις των μικρόνοων σαν και του
λόγου μου, εστιάζοντας στην ουσία του θέματος χωρίς να τον ενδιαφέρει να πάρει
το μέρος των συμπατριωτών του.
Τώρα για το αν πρέπει να τη δείτε ή όχι . Και που να ξέρω εγώ,το
μόνο που ξέρω είναι πως έφυγα ωριμότερος απ’το σινεμά (και δε μου συμβαίνει
συχνά αυτό...)
Αφορμή για το παρόν κείμενο υπήρξε πάλι ένα προηγούμενο
post του
Kaffir (θα αρχίσει να μου ζητάει δικαιώματα). Ήταν μια ιστορία για έναν δύστυχο που δε σκάμπαζε πολλά από υπολογιστές και τηλεφώνησε στην τεχνική υποστήριξη ,όταν αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα ,μόνο και μόνο για να καταλάβει πως είχε γίνει διακοπή ρεύματος και να δεχθεί τη χλεύη του «επιστήμονα» τεχνικού .
Σημείωση :
Τα κάτωθι περιστατικά είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Το παρών κείμενο είναι αποκύημα της βλακείας μου και στόχος του είναι να προκαλέσει το γέλωτα και ουχί η προσβολή της συμπαθούς τάξης των Η/Υ (της οποίας τυγχάνει να είμαι υπερήφανο μέλος )
Η κατάσταση έχει γίνει αφόρητη .Έχουμε γεμίσει φωστήρες που επειδή ξέρουν να βαράνε δέκα πλήκτρα ,νομίζουν ότι μπορούν να λοιδορούν εμάς τους υπόλοιπους που δεν καθόμαστε 25 ώρες τη μέρα μπροστά στο PC . So what που θα έλεγε γιαγιά μου (μετά από τρία σφηνάκια τεκίλα) ,και αυτή ξέρει να χειρίζεται τη ραπτομηχανή αλλά δεν το έκανε και θέμα . Ας μιλήσουμε όμως λίγο για αυτούς τους geeks , nerds , admins ή όπως αλλιώς θέλετε να τους αποκαλέσετε .
Πρόκειται για ανθρώπους ως επί το πλείστον αντικοινωνικούς ,ελαφρώς κομπλεξικούς , εγγενώς ξενέρωτους και εκ πεποιθήσεως μπάκουρες .Τα ερωτήματα που τους απασχολούν είναι του τύπου υπάρχει ζωή μετά το internet;
Μετά το IPv6 τι;Cyber τι ;και ούτω καθεξής . Το σπίτι τους είναι κάτι ανάμεσα σε star trek και Hawaii 5-0 εξοπλισμένο με κάθε είδους high tech cutting edge μπιχλιμπίδια : i-pod, i-mac μόνο i- Βασίλη δεν έχουν (βρε I χάσου λέω γω ) . Το μόνο πράγμα που δεν είναι wireless, είναι το μόριό τους (αν και έχω πληροφορίες για πέη Bluetooth και για wi fi αυνανισμό) . Υπάρχει πάντα μια τεράστια στοίβα από περιοδικά Ram ,PC magazine κλπ σε κάποια γωνιά (τα playboy τα έχουν στη ντουλάπα ) .
Ο μόνος λόγος για να σηκωθούν απ’το κρεβάτι (όχι δεν υπάρχει καρέκλα μπροστά απ’τον υπολογιστή ) είναι για να πάνε στο ΠΛΑΙΣΙΟ(ναι για πιπι χρησιμοποιούν ειδική τηλεκατευθυνόμενη πάπια, η οποία όμως τείνει να αντικατασταθεί από το φόβο της νόσου των πουλερικών) το οποίο φροντίζουν να βρίσκεται ακριβώς δίπλα .Ακόμα όμως και για αυτά τα 5 μέτρα πρέπει να εξοπλισθούν με πάσης φύσεως Gadget ώστε να μοιάζουν με τον αστυνόμο Σαΐνη (εμπρός λοιπόν καλό μου ipod). Φετίχ τους τα πρώην κινητά και νυν pda (personal digital assistants κοινώς προσωπικά ψηφιακά μαλακιστήρια ) τα οποία έχουν Bluetooth ,GPRS ,RSS,ABS, μπρος πίσω δισκόφρενα και ξυπνητήρι ενώ μπορούν να στέλνουν e mail, να μπαίνουν στο internet , να γίνουν τηλεκοντρόλ ,να ψήνουν καφέ και να πηγαίνουν τα παιδιά στο φροντιστήριο .Όσο για τη σεξουαλική τους ζωή δύο λέξεις θα πω cyber sex (if you no what I mean που θα ξανάλεγε η γιαγιά μου μετά το δεύτερο μπουκάλι τεκίλα και τη ραπτομηχανή να στριφώνει σε οχτάρια) .
Το χειρότερο όμως με αυτούς τους cyber #^%$@ είναι η συμπεριφορά τους όταν έχεις την ατυχία (ανάθεμα την ώρα κατάρα στη στιγμή) να βρεθείς στην ανάγκη τους. Τους κάνεις μία απλή ερώτηση και αυτοί πρέπει να αρχίσουν απ’το Big Bang για να σου πουν να πατήσεις Αlt F4 ή ακόμα χειρότερα αρχίζουν με το Αβραάμ εγέννησε Ισαάκ, Ισαάκ εγέννησε Ιακώβ ... για να φτάσουν στον Bill Gates (γενεές 14 και κάτι ψιλά αργότερα ) και να σου πουν πως πρέπει να κάνεις format στα XP . Και σα να μην έφταναν όλα αυτά στα λένε λες και σου εξηγούν την προπαίδεια (μα είναι τόσο απλό γιατί δεν το καταλαβαίνεις;) και εσύ νιώθεις σαν την Αλίκη στην χώρα των «τεχνολογικών» Θαυμάτων (ή μάλλον σαν τον Guru στη χώρα του ποτέ... μα ποτέ δε θα μάθω τι είναι το NAT ) .
Στη συνέχεια θα σας δώσω μερικά παραδείγματα της γλώσσας που χρησιμοποιούν (κάτι σα σανσκριτική slang) για να καταλάβετε τι εννοώ...
Ubuntu Linux :τι είναι αυτό ο μικρός αδερφός του Μπαμπακίντα; μήπως είναι το Linux των Μασάι; (που είναι η Κοκκίνου οέο ;)
Ajax :άλλο πάλι και τούτο τι δουλειά έχει το άζαξ στο pc;μήπως έπιασε πουρί ,και άντε το καταλαβαίνω ποιος Ajax ;o Λόκριος ; ο Τελαμώνιος ; μην είναι ο Ajax της Ηπείρου;
Apache server : Ανέκδοτο: πως βάζεις ένα server σε ελικόπτερο ;……τον κάνεις upload …
Bootάρω : πατάω το κουμπί και προσεύχομαι να παίξουν τα windows
Crashάρω : πατάω κουμπιά αλλά τα windows δε λένε να παίξουνε
Reset : το κουμπί που πατάς όταν έχουν τελειώσει αυτά του πληκτρολογίου
Format : εκεί που τελειώνουν οι προσευχές (και τα κουμπιά) αρχίζει ο εξορκισμός του δαίμονα που έχει κυριέψει το μηχάνημα
Spanish Inquisition: Some PCs are beyond saving (που θα έλεγε και η γιαγιά μου νηφάλια, ναι ρε ξέρει αγγλικά η τεκίλα ήταν για πλάκα)
Και η λίστα συνεχίζεται επ άπειρον ...
Και συ αναρωτιέσαι...
Ποιος είναι αυτός o OSI που έχει και layers ; (κάνανε τον Osbourne φέτες; )
Τι είναι αυτό το ping που κάνουν τα pc; (τα άλλα τους απαντούν pong;)
Γιατί χρειάζεται μάσκα το δίκτυο ,καταζητείται; (έρχονται βέβαια και Απόκριες )
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το φίλτρο της καφετιέρας για splitter; (γιατί δεν καπνίζει η DSL άφιλτρα; )
Μπορώ να κάνω ανάληψη απ’το ATM που υπάρχει στο δίκτυο ;(είναι συνδεδεμένο με το ΔΙΑΣ;)
Τι τον χρειάζεται τον ανεμιστήρα ο υπολογιστής; Μήπως πρέπει να τον σκεπάζω με κουβέρτα το χειμώνα ;(μπορεί να ανεβάσει πυρετό;)
Γιατί δεν έχει πισινό η οθόνη του admin; (τι πρέπει να κάνω στην CRT για να γίνει TFT δίαιτα ;ή να της κόψω τον χμ.. πισινό;)
Τέλος πάντων πάλι παρασύρθηκα .Σταματάω ,αλλά θα σας αφήσω με το σχόλιο-διαμαρτυρία του μεγάλου Guru στο εν λόγω post του Kaffir
«
Μπράβο δηλαδή πρέπει να είμαστε πυρηνικοί φυσικοί για να έχουμε computer. Δεν είναι δυνατό να είμαστε όλοι Bill Gates .Και που θες να ξέρω ότι δουλεύει με ρεύμα .Τι σκατά προηγμένη τεχνολογία μου λέτε αν θέλει ρεύμα, ατμοσίδερο είναι;Αρκετά πια με το φασισμό των κομπουτεράκιδων .Τι είναι το ποντίκι δρομέας ;sequel στην ιστορία του Αισώπου με το λαγό και τη χελώνα;Α στο διάλο πια δεν έπαιρνα καλύτερα τοστιέρα...»
Εμπνευσμένος απ’το post του
kaffir για
τα είδη των καθηγητών και επειδή είχαμε μία ανάλογη κουβέντα με τον admin ,είπα να γράψω για τα είδη των φοιτητών .
Για αρχή έχουμε τον σπαστικό (ή σπασαρ****) φοιτητή (spasarxidious gymnosaliagous) : Χαρακτηριστικό του είναι η ηλίθια φάτσα (κάτι ανάμεσα σε τζιτζιφιόγκο και μπάμπουρα) και η μανία του να κάνει απορίες μέχρι και για το χρώμα του πίνακα (συχνά αποκαλείται και Mr Question) .Πρόκειται για τον κλασικό ρουφιάνο-γλείφτη-φλώρο του λυκείου που τώρα απέκτησε τουπέ . Παρόλο που έχει ύφος 2 Αϊνστάιν, 3 Hawkins και 35 Απόστολων Γκλέτσων, στο Πανεπιστήμιο τα πηγαίνει μέτρια προς χάλια ,ενώ στις συνελεύσεις είναι η χαρά του μπαρμπαστάθη(εισπράτοντας παντός είδους ζαρζαβατικά) , παίρνοντας το λόγο για να ταχθεί κατά της κατάληψης που θα του στερήσει τη χαρά της μάθησης . Παρέα του είναι τέσσερις πέντε Mr Question wannabes που τον θαυμάζουν γιατί έτυχε να είναι οι μόνοι φοιτητές πιο ηλίθιοι απ’αυτόν .
Στη συνέχεια θα μιλήσουμε για τον αγαπημένο σε όλους μας παραλία φοιτητή (homo touristus) . Είναι ο άνθρωπος που τη σχολή την έχει μόνο ακουστά, την εγγραφή την έκανε με πληρεξούσιο, ενώ νομίζει πως το πανεπιστήμιο Πατρών είναι στο Αντίριο . Γνωστός και ως τουρίστας θα τον βρείτε τα απογεύματα σε καφετέριες να πίνει το φραπέ του(αν δεν είναι κάπου διακοπές ), ενώ τα πρωινά (μέχρι τις 2) κοιμάται . Στις εξεταστικές εμφανίζεται μόνο όταν το λέει το ζώδιό του, ενώ δεν έχει ιδέα τι δίνει ούτε καν σκονάκια (ποτέ όμως χωρίς τα μπρατσάκια και το αντηλιακό του )και τα μαθήματα που χρωστάει τα μετράει με την οκά .
Έπειτα έχουμε το φοιτητή Ροχάμη ή Πεταλούδα ή Χουντίνι (skonakium antigrafum ). Γνωστός και ως «οργανωμένος – σεσημασμένος » ,δε διαβάζει ποτέ και όμως χρωστάει ελάχιστα μαθήματα μια και είναι ο Master της αντιγραφής .Τα σκονάκια καλύπτουν το 100% του σώματός του (κατηγοριοποιημένα και ταξινομημένα) ,ενώ συνοδεύεται από χάρτη 2*2m για να ξέρει που βρίσκεται το καθένα . Πρόκειται για άτομα με ταχυδακτυλουργικές ικανότητες και θρύλοι μιλούν για φοιτητές που έβγαλαν σκονάκι από αυτί επιτηρητή και για κάποιον που κατάφερε να αντιγράψει από κάποιον που δεν είχε γράψει τίποτα .
Μία σπουδαία αλλά ολιγομελής και μάλλον αδιάφορη κατηγορία είναι αυτή του σοβαρού-ώριμου-προσγειωμένου φοιτητή (έως και η βιολογία αρνήθηκε να ασχοληθεί μαζί τους) .Πρόκειται για ανθρώπους ενημερωμένους για το αντικείμενό τους και πέραν της σχολής . Διαβάζουν ,με μέτρο, και γενικά είναι αυτοί που μπορείς να απευθυνθείς όταν χρειάζεσαι βοήθεια . Όπως όμως προείπα πρόκειται για εξαιρετικά «ξενέρωτη» κατηγορία για αυτό και δε θα ασχοληθώ περαιτέρω .
Για να γυρίσουμε όμως σε πιο ενδιαφέροντα πράγματα θα περάσουμε σε μία αμιγώς γυναικεία κατηγορία . Είναι οι λεγόμενες σκυλο – trendy γκόμενες γνωστές και ως ακαδημαϊκά παλιόκαυλα (pornidius ksekoli). Μιλάμε για κοπέλες που εμφανίζονται στο αμφιθέατρο στις 8 το πρωί λες και έρχονται απευθείας απ’ τον Πετρέλη .Μπότα τρυπάνι ως το γόνατο και βαμμένες σα λοκαντζίδες σε άσκηση, τραβάνε την προσοχή με την «προσωπικότητα και το λέγειν» τους . Τα μαθήματα μπορούν να τα περάσουν μόνο αν κάτσουν στον καθηγητή (αυτό κάνουν άλλωστε) , και είναι από μυαλό ... και από ... Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ .
Τέλος έχουμε την κατηγορία του high as a kite underground «καμένου» φοιτητή (Mastourius mpafus) . Μαλλιάδες με πιτζάμες , μούσια, κιθάρες και στριφτά τσιγάρα ,συχνάζουν στον κουλό, στο mods και στα σκαλάκια της γεροκωστοπούλου . Καλλιτέχνες ,κουλτουριάρηδες της αριστεράς και της προόδου ή πιο hardcore αντιεξουσιαστικών κύκλων κυκλοφορούν σα ζόμπι με το σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας . Η σχέση τους με τη σχολή αφορά κυρίως συνελεύσεις πορείες και καταδίκη του ιμπεριαλισμού και των Αμερικάνων . Τα μαθήματα που χρωστάνε εξαρτώνται απ’το μέγεθος του καψίματος . Είναι η αγαπημένη μου κατηγορία λόγω ιδεολογικής συγγένειας και του μικροβίου της λοιμώδους κουλτουρίασης που κουβαλάω .
Αυτές είναι κατά τη γνώμη μου (και του δαρβίνου) οι σημαντικότερες κατηγορίες των φοιτητών .Αν αναρωτιέστε σε πια ανήκω εγώ ... θα έπρεπε να γνωρίζετε πως είμαι μια κατηγορία μόνος μου (psonius gurae με ολίγη από παραλία)