Και την έκτη μέρα είπεν ο Θεός ποιήσωμεν άνθρωπο... και όπως πάντα είδεν ο Θεός ότι καλόν... (θα ήταν να αράξομεν την αύριον διατί μου βγήκε η Παναγία 6 μέρες τώρα...) και ως γνωστόν ηυλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην ότι εν αυτή ετελείωσεν επιτέλους και ως εκ τούτου τοιουτοτρόπως ποιήσομεν και ημείς εις ανάμνησην αυτού . Μετά από όλα αυτά (και έναν αφορισμό για βλασφημία... ) θέλω να καταλήξω, πως όπως μας δίδαξε και ο Θεός, η ξεκούραση είναι θείον δώρο . Όπως θα έλεγε και ο Κικέρων
"ksaplare humanum est ,tempelocere divinum" . Βέβαια ο Θεός έφτιαξε πρώτα έναν κόσμο ολόκληρο, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες και ημείς δεν ήμεθα τυπολάτρες. Από την παραβολή της γένεσης κρατάμε ό,τι μας συμφέρει ...εεεεε.... την ουσία ήθελα να πω .
Ανήκουμε στο
«τάγμα των μαρτύρων της 7ης ημέρας» και σύνθημά μας
ο μη εργασθείς, χαλαρουίτα . Ο μεγάλος Guru συμπληρώνει με την απαράμιλλη σοφία του
«δώσε σε έναν άνθρωπο ένα ψάρι και θα ζήσει για μια μέρα ,πήγαινέ του ένα κάθε μέρα και θα ζήσει για πάντα» . Δεν έχουμε ναούς, ο θεός μας είναι παντού όπου υπάρχει ραχάτι : Κάτω απ’το καπέλο του Μεξικάνου στο Lucky Luke, κάτω απ’ την πολυθρόνα του Garfield ,παντού στη Jamaica .
Siesta para siempre . Δεν έχουμε τελετουργικό, παρά μόνο ένα και μοναδικό σκοπό :να ζούμε σπαταλώντας όση το δυνατόν λιγότερη ενέργεια . Αμαρτία η δουλειά και αρετή η οκνηρία . Είδωλά μας είναι οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας.
Ακολουθούν οι 10 εντολές :
Ου δουλέψεις...Τίμα το κρεβάτι και τη μαξιλάρα σου...Ου ξυπνήσεις πριν την ενδεκάτην πρωινήν ...Ου επιχειρήσεις ...Ου επιθυμήσεις τη γυναίκα το πλησίον σου εκτός αν είναι πάρα πολύ πλησίον...Ου ψευδομαρτυρήσεις, μαρτυρήσεις και γενικά μιλήσεις - τα πιο σημαντικά πράγματα λέγονται με τα μάτια... Να ενθυμάσαι το Σάββατο και να το κρατάς ιερό! (την κρατήσαμε ατόφια προφανώς...)...Ου φονεύσεις - αν είναι απαραίτητο βάλε άλλους να το κάνουν ...Ου ποιήσεις είδωλο σεαυτώ ,ουδέ παντός ομοίωμα - ένα αντίτυπο από κάθε πράγμα είναι αρκετό...Άραζε και μη ερεύνα... Τη σήμερον ημέρα δεν υπάρχει τίποτα πιο υπερεκτιμημένο από τη σκληρή δουλειά (εκτός ίσως από τη ντομάτα - σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας Νίκο Τσιαμτσίκα; ). Οι άνθρωποι τρέχουν όλη μέρα σαν το Βέγγο ντοπαρισμένο και έτσι χάνουν την ομορφιά που υπάρχει γύρω τους . Χάνουν την ευκαιρία να σταματήσουν για ένα δυο λεπτά (έστω για κάνα τετράωρο...) και να απολαύσουν το τιτίβισμα του πουλιών, πίνοντας τον καφέ τους στον Κουλό (κατα προτίμηση φραπέ με μεγάλο καλαμάκι για να αποφεύγουμε άσκοπες κινήσεις... ) .Που είναι ο καιρός που καθόμασταν με τις ώρες και ρεμβάζαμε το ταβάνι του δωματίου μας; (μου πήρε τρεις εξεταστικές να χαρτογραφήσω το δικό μου) . Που είναι τα χρόνια που κοιτούσαμε τους σταματημένους δείκτες του ρολογιού και προσπαθούσαμε να πετάξουμε το κομοδίνο απ’ το μπαλκόνι μόνο με τη δύναμη της θέλησής μας; Τώρα τρέχουμε πανικόβλητοι από εργαστήριο σε εργαστήριο και από διπλωματική σε πτυχιακή .Φτάνει πια αυτός ο φασισμός .
Εμείς οι φοιτητές είμαστε το τελευταίο οχυρό και έχουμε ταχθεί να φυλάττουμε Θερμοπύλας.
Καλύτερα μιαν ώρα στην αιώρα αραχτοί παρά σαράντα χρόνια δουλειά και προκοπή .Δώστε μας πίσω το χαμένο μας ύπνο . Αντί για εργαστήριο θα πάω ησυχαστήριο ,και αντί για διπλωματική θα ασχοληθώ με την παπλωματική μου . Κρατήστε τις υποτροφίες εγώ τη σχολή θα τη βγάλω απ το Absolute δίπλα στο κύμα , με ξαπλώστρα και milkshake και το μεταπτυχιακό μου θα το κάνω στη χονολουλού πάνω στην συμπεριφορά των ημιαγωγών στα τροπικά κλίματα .
Πάρτε και άλλο ένα Gurικό για το τέλος...
"Το ακονίζειν (τα αυτά σου με το ξύσιμο...) εστί φιλοσοφείν"Και επειδή το παράκανα με τις παραφράσεις θα δανειστώ ατόφιο το αγαπημένο αρχαιολοελληνικό απόφθεγμα του Darkwing Duck .
«Φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας » PS Το παρόν post είναι αφιερωμένο στο Νέμο που σπαρταράει μακριά απ’ τη θάλασσα στην ξενιτιά, στο κρύο και αφιλόξενο Βερολίνο. Μην αγχώνεσαι αδερφέ, χαλαρουίτα και θα τη βρούμε την άκρη που θα μας πάει .
