Καλώς ορίσατε στο Bubby's Community - Σύνδεση | Εγγραφή | Βοήθεια

Νέα

Ψευδο-επιστήμες στην εποχή της επιστήμης: ομοιοπαθητική
eneshΟι ομοιοπαθητικές θεραπείες έχουν παραπλήσια δραστικότητα με τα ψευδοφάρμακα (placebo), τα οποία χορηγούνται στους ασθενείς για να τους κάνουν να νομίζουν ότι είναι καλύτερα, καταλήγει δημοσίευση σε κορυφαία βρετανική επιθεώρηση.


Μάλιστα, το έγκριτο Lancet αναφέρει σε εντιτόριαλ που συνοδεύει τη σχετική έρευνα ότι ο χρόνος για περαιτέρω μελέτες έχει πια λήξει και οι γιατροί πρέπει να είναι ειλικρινείς με τους ασθενείς τους όσον αφορά την «έλλειψη ωφέλειας» της ομοιοπαθητικής.


Πηγή: Η ομοιοπαθητική «δεν έχει καμία αποτελεσματικότητα»

Δείτε επίσης: Στο φαινόμενο placebo οφείλεται η ευεργετική δράση της αρωματοθεραπείας

Posted: Sunday, October 23, 2005 1:36 AM από το μέλος Manolis Viennas
Δημοσίευση κάτω από:

Σχόλια:

Vasvoe έγραψε:

Αφού είναι τόσο άχρηστη η ομοιοπαθητική ας μου πει κάποιος γιατί εδώ (Ελβετία) είναι ειδικότητα που μπορεί να πάρει ένας γιατρός, κανονικότατα αναγνωρισμένη από τις ασφαλιστικές. Δεν ειρωνεύομαι, θα ήθελα να δω την άλλη άποψη για να ξέρω τί μου γίνεται όταν πρόκειται για την υγειά μου.
# October 23, 2005 1:03 PM

Manolis Viennas έγραψε:

1. Προσωπικά δεν πιστεύω στην ομοιοπαθητική ούτε στο μάτιασμα ούτε στα ζώδια και γενικότερα όλα αυτά..
2. Μου κάνει εντύπωση που στην Ελβετία είναι ειδικότητα και ομολογώ ότι δεν το ήξερα..
3. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα περιέχουν σε εξαιρετικά χαμηλές συγκεντρώσεις (σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπάρχει πιθανότητα έως και 50% το ομοιοπαθητικό σκεύασμα να μην περιέχει ούτε ένα μόριο δραστικής ουσίας) ουσίες που σε μεγαλύτερες δόσεις θα προκαλούσαν οι ίδιες τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο ασθενής. Άρα να πάθει κάποιος κάτι από ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι λίγο δύσκολο.. το πολύ πολύ να πληρώσει άδικα κάποιον γιατρό, που και αυτό στην περίπτωση που γίνει καλά αυθυποβάλοντας κατά την γνώμη μου τον εαυτό του δεν είναι απαραίτητα κακό.
4. Στην τελευταία μελέτη που αναφέρω, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία! συνέκριναν κλινικές δοκιμές ομοιοπαθητικών φαρμάκων με συγκρίσιμες μελέτες της κλασικής ιατρικής. Η ομάδα ανασκόπησε τη διεθνή βιβλιογραφία για το διάστημα 1995-2003 και εντόπισε 110 έρευνες της ομοιοπαθητικής και 110 αντίστοιχες ιατρικές μελέτες. Έχουν γίνει λοιπόν πολλές έρευνες πάνω στο θέμα με διφορούμενα πολλές φορές αποτελέσματα, αλλά η τελευταία αυτή μελέτη είναι η πλέον ολοκληρωμένη και λαμβάνει υπόψιν της και όλες τις άλλες μεγάλες μελέτες των τελευταίων 10 χρόνων.
# October 23, 2005 9:13 PM

J95 έγραψε:

"Αφού είναι τόσο άχρηστη η ομοιοπαθητική ας μου πει κάποιος γιατί εδώ (Ελβετία) είναι ειδικότητα που μπορεί να πάρει ένας γιατρός, κανονικότατα αναγνωρισμένη από τις ασφαλιστικές. Δεν ειρωνεύομαι, θα ήθελα να δω την άλλη άποψη για να ξέρω τί μου γίνεται όταν πρόκειται για την υγειά μου."

Γιατί πάρα πολλοί πιστεύουν ότι δουλεύει και έχετε δημοκρατία.

Παρομοίως φαντάζομαι ότι οι ασφαλιστικές καλύπτουν π.χ. τα έξοδα σωστής ισλαμικής κηδείας, αλλά αυτό δεν είναι απόδειξη ότι ο μακαρίτης πηγαίνει στον Παράδεισο αγκαλιά με παρθένες που του σερβίρουν πιλάφι.
# October 23, 2005 9:19 PM

vasvoe έγραψε:


Εμένα με πειράζει όμως γιατί όσο ανεβαίνει το κόστος της υγείας, τόσο ανεβαίνουν και τα ασφάλιστρα. Δλδ αν πάω στον ομοιπαθητικό και δεν με θεραπεύσει θα πρέπει να πάω στον κλασικό γιατρό, διπλό κόστος για την ασφαλιστική. Η ομοιπαθητική είναι μέσα στο βασικό πακέτο υπηρεσιών που είναι υποχρεωμένες από το κράτος όλες οι ασφαλιστικές να προσφέρουν στον καθένα ανεξάρτητα από την ηλικία και κατάσταση υγείας του.

Απ'ότι έχω καταλάβει τα 3 χρόνια που είμαι εδώ κανείς δεν πάει στον ομοιοπαθητικό για κάτι επείγον, αλλά κυρίως για χρόνια προβλήματα όπου η κλασική ιατρική δεν είχε αποτελέσματα π.χ. ρευματικά, αλλεργίες, όπου μια ολιστική αντιμετώπιση (κατάλληλη διατροφή και άσκηση, stress management) δίνουν τουλάχιστον μια εκ των έσω ανακούφιση από τις ενοχλήσεις. Επίσης οι εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται και σαν υποστήριξη της κλασικής π.χ. βοτανολογία, ρεφλεξολογία, τεχνικές χαλάρωσης.

Σχετικά με τις ειδικότητες:
Όχι μόνο ομοιοπαθητική, αλλά και βελονισμό ή παραδοσιακή κινέζικη ιατρική μπορεί να έχει ένας γιατρός εδώ ως ειδικότητα. Στην Γερμανία υπάρχουν και γιατροί με ειδικότητα αγιουρβέδα (η αντίστοιχη ινδική παραδοσιακή ιατρική).

Μάλλον επειδή υπάρχει έλεγχος και φυσικά υπάρχει ενημέρωση και διαθέσιμες πληροφορίες, αποφεύγονται τα συχνά φαινόμενα τσαρλατανισμού στην Ελλάδα, και η εναλλακτική ιατρική δεν έχει κακή φήμη.
# October 25, 2005 2:17 PM

LALAKIS έγραψε:

Καλές είναι οι έρευνες αλλά κατά την γνώμη μου καλύτερα τα στοιχεία.Η ξαδέρφη μου είχε μια χρόνια δερματοπάθεια για την οποία και θα πήγαινε στην Κρήτη για επέμβαση.Πριν το επειχηρησει σκεφτηκε να δοκιμάσει και την ομοιοπαθητικη αφου η συμβατική ιατρικη δεν ειχε κατι αλλο να προσφερει.Το αποτελεσμα ειναι μετα από 2-3 μηνες παρακολούθησης το πρόβλημα έχει περιοριστεί αρκετα και με εκτιμηση της γιατρού 2 μηνών θα έχει εξαληφθει.Ακόμη και θέμα ανθυποβολής να ηταν δεν νομίζω πως μπορείς να επιδράσεις στην ψηχολογία των μυκήτων.Ας είμαστε και λιγο ανοικτόμυαλοι... Στο κάτω-κάτω οι σωστοί ομοιοπαθητικοί εχουν τελειώσει συμβατική ιατρική.
# November 5, 2005 12:57 AM

Manolis Viennas έγραψε:

Δες και το post εδώ: http://histologion-gr.blogspot.com/2005/11/blog-post_22.html το οποίο μιλάει για την ίδια έρευνα αλλά είναι αρκετά πιο αναλυτικό και παραθέτει αρκετούς συνδέσμους...
# November 24, 2005 3:40 PM

JG έγραψε:

Απάτη είναι η έρευνα που δημοσίευσε το Lancet: έβαλε στον ίδιο κουβά κλασσική ομοιοπαθητική, ομοιοπαθητική μειγμάτων, ισοπαθητική, βοτανοθεραπεία, ομοτοξικολογία, και δε συμμαζεύεται... Πρώτα να μαθαίνουμε σωστά και μετά να απορρίπτουμε!
σημ.
1. Η κλινική έρευνα στην κλασσική ομοιοπαθητική δεν γίνεται με τούς ίδιους όρους που γίνεται η κλινική έρευνα στην κλασσική ιατρική - έτσι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε άμεσα τις δυο αυτές ΙΑΤΡΙΚΕΣ προσεγγίσεις.
2. Η κλινική αποτελεσματικότητα τής κλασσικής ομοιοπαθητικής είναι διαπιστωμένη και ΔΕΝ οφείλεται στο φαινόμενο placebo
3. Βοτανοθεραπείες, αρωματοθεραπείες, ομοτοξικολογία, ισοθεραπεία, κ.λπ. ΔΕΝ είναι ομοιοπαθητική.
# November 29, 2005 10:36 PM

afroksilanthi έγραψε:

Οτι και να ειναι και οπως και να λεγεται δεν εχει σημασια.Το αποτελεσμα μετραει στα θεματα αυτα.
Η αδελφη μου ειχε ιδιεταιρο προβλημα με την ακμη,απο τα 14 της χρονια,(τωρα ειναι 24!)μονο λιγο το καλοκαιρι ηταν καλυτερα λογω της 8αλασσας.Μεχρι πριν 1 μηνα ειχε σπυρια.Πηρε κατι φαρμακα απο μια φαρμακοποιο στο Κολωνακι.Τωρα εχει baby face!Τη βλεπω και μου φαινεται απιθανο.Για οσους ενδιαφερονται εκανε θεραπεια ομοτοξικη.
# March 23, 2006 3:35 PM

Ιατρός έγραψε:

Η ομοιοπαθητική αργά η γρήγορα θα γίνει και στην Ελλάδα ιατρική ειδικότητα. Η δραστικότητά της είναι δεδομένη όταν εφαρμόζεται σωστά. Οσες φωνές υποστηρίζουν το αντίθετο το κάνουν από ελλειπή πληροφόρηση, θεωρούν ότι τα όσα 'λογικά' ξέρουν έως τώρα αρκούν για να βγάλουν συμπεράσματα, χωρίς να δοκιμάσουν το σύστημα και να δουν ότι έχει σαφή δράση.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο

www.vithoulkas.com(βραβευμένος ομοιοπαθητικός)

www.homeopathy.gr (έλληνες ιατροί).

# January 14, 2007 12:58 AM

μπ έγραψε:

δυστυχωσ οι ερευνα αυτη δεν εγινε με σωστες βασεις μια και συμπεριελαβε και αλλες μεθοδους θεραπειας εκτος απο την κλασσικη ομοιοπαθητικη ,αρα δεν ισχυει.οσο για το πλαψεβο μπορει να μου εξηγησει καποιος πως εχει δραση στα νεογνα και στα ζωα?καλο θα ηταν λοιπον πριν καταδικασουμε κατι να ενημερωθουμε σωστα και ολοκληρωμενα και οχι να λεμε κατι απλα για να το λεμε.

# February 10, 2007 3:29 PM

Βαγγέλης έγραψε:

Καλά οι ιατροί εδώ στην Ελλάδα που ασχολούνται με ομοιοπαθητική το κάνουν...για τα λεφτά, από εταιρείες κλπ??? Πάτε δείτε τα περιστατικά τους και μετά αρχίστε την ιερά εξέταση. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε έρευνα που δικαιώνει την ομοιοπαθητική ακολουθείται από αντίστοιχη που την "καταβαραθρώνει". Πάτε δείτε έναν ιατρό και τα περιστατικά του και μετά μιλάτε...συνάδελφοι. Από πότε τα blog έγιναν μέθοδοι έρευνας κοόρτης??? Τι να πει κανείς...Το θέμα είναι εάν θεραπεύει και αν βρεθεί κάποιος μάγκας να πει πώς, καλώς, αλλιώς ας θεραπεύει και ας μη θησαυρίζουν οι "ορθολογιστές", φαρμακοβιομήχανοι.

Η αταξία είναι του ουρανού η τάξη (Μάλαμας, αλλά θα μπορούσε να είνα και Μαξ Πλανκ...όχι ο καθηγητής σας στο γυμνάσιο πάντως). Καλημέρα, πάω να δω πώς δεν πιάνουν και τα λοιπά αντιβιοτικά σ'αυτό το παλιομικρόβιο τέρας.

# April 13, 2007 4:29 AM

ΜΟΝΙΚΑ έγραψε:

Η ομοιπαθητικη για μενα ειναι η καλυτερη μεθοδος θεραπειας γιατι εχει ευεργετικα ψυχοσωματικα αποτελεσματα.Το ζητουμενο ειναι πως αυτος που ακολουθει αυτου του ειδους την θεραπεια αν τηρει κατα γραμμα καποια βασικα απαγορευτικα προϊοντα τα οποια ειναι μονο 7: ΚΑΦΕΣ,COCA-COLA,ΜΕΝΤΑ ,ΚΑΜΦΟΡΑ,ΜΑΥΡΟ ΤΣΑΪ,ΚΑΝΕΛΑ.ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ,ΧΑΜΟΜΗΛΙ ΚΑΙ ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΡΕΑΣ (ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ)ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΜΟΥ(ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ)ΤΗ ΣΥΣΤΗΝΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΟΜΟΙΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΕΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ .ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΝ  ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΟΙ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ.ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΣΠΟΥΔΕΣ-ΠΡΑΚΤΙΚΗ-ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ-ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 40 ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΑ  ΠΡΟΛΑΒΕΙ  ΟΛΑ (ΚΑΡΙΕΡΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ)?ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΗΝ "ΜΕΘΟΔΟ" ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ(ΤΑΞΙΔΙΑ-ΚΟΥΖΙΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΣΠΙΤΙ-ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ BONUS ),ΠΩΣ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΦΟΥ ΘΑ ΧΑΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ.

# June 9, 2007 2:01 PM

eleni έγραψε:

ξερουμε πολυ καλα οτι το placebo δεν ισχυει στα παιδια. Μπορει τοτε αυτος που εγραψε οτι η ομοιοπαθητικη ειναι απατη,να μου εξηγησει πως παρα πολλα παιδια που ξερω (απο μηνων εως και ετων) εχουν ξεπερασει οξειες ωτιτιδες, πυωδεις αμυγδαλιτιδες, βρογχιτιδες κτλ με ομοιοπαθητικα φαρμακα?

Ας μην αναφερω λιστα σοβαρων περιστατικων που η κλασσικη ιατρικη δεν μπορει να κανει τιποτα και η ομοιοπαθητικη ειναι ανελπιστα αποτελεσματικη. Και αν οντως ισχυει οτι η ομοιοπαθητικη ειναι placebo τοτε γιατι η κλασσικη ιατρικη δεν δινει και αυτη placebo αλλα φορτωνει τον κοσμο με βαρεια φαρμακα με το παραμικρο??? απλα γιατι τα φαρμακα ειναι κερδος και για τους γιατρους και τη βιομηχανια.

# June 19, 2007 3:44 PM

eleni έγραψε:

επισης να συμπληρωσω οτι οποιος αποκαλει την ομοιοπαθητικη ψευδοεπιστημη ειναι ειτε ημιμαθης ειτε περιορισμενης νοημοσυνης. Διοτι εαν ασχοληθει κανεις με την επιστημη αυτη και διαβασει θα καταλαβει οτι ειναι πολυ μπροστα. Εκτος εαν το μυαλο δεν μπορεσε ποτε να απαλλαγει απο τις παρωπιδες που βαζουν απο νωρις το εκπαιδευτικο συστημα, οι κυβερνησεις, η κοινωνια, οι θρησκειες κτλ. Οπου σ'αυτην την περιπτωση ειναι κανεις θυμα απο χερι....θυμα των γιατρων, της τηλεορασης, των φαρμακευτικων, των πολιτικων......καλη τυχη!

# June 19, 2007 3:53 PM

Θοδωρής Δασκαλόπουλος, Ψυχίατρος έγραψε:

Τα μυστηριώδη φαινόμενα PLACEBO ΚΑΙ NOCEBO, το μυστήριο του Placebo και η Σχέση Γιατρού - Ασθενή, γιατί "πουλάει" η φραπελιά, το δηλητήριο του σκορπιού και το νερό του Καματερού, αποτελούν πολύ ενδιαφέροντα ζητήματα που προκαλούν τη σκέψη μου. Γιατί, αν δεν ξέρει ένας Ψυχίατρος, τότε μάλλον δεν ξέρει κανείς!

Ο ιατρός και ο ασθενής, αποτελούν ένα ιστορικό δίπολο, παλιό όσο και η ανθρώπινη ιστορία. Η αλληλεπίδραση της σχέσης του ιατρού με τον ασθενή, παράγει ένα δυσεπίλυτο, σχεδόν μεταφυσικό φαινόμενο, που δεν είναι πλήρως κατανοητό μέχρι και σήμερα: Η δυνατότητα των ανθρώπων να κινητοποιούν αυτο-θεραπευτικές δυνάμεις, είναι θαυμαστή και μυστηριώδης. Παραλλαγές αυτού του φαινομένου υπάρχουν από την αρχαιότητα. Επιχειρώ μια προσέγγιση στην απάντηση των παρακάτω ερωτημάτων:

 * Πόσο τα εκατό, μια θεραπεία οφείλεται πράγματι στο φάρμακο ή στη θεραπευτική μέθοδο;

 * Πως αξιολογούμε το μερίδιο θεραπείας που οφείλεται στο φάρμακο;

 * Πόσο ποσοστό της θεραπείας οφείλεται στον ίδιο τον ασθενή;

 * Γιατί η φύση προίκισε τον άνθρωπο με τέτοιες εξαιρετικές ιδιότητες;

 * Ποιό το πιθανό εξελικτικό κέρδος για το ανθρώπινο είδος από το φαινόμενο placebo;

 * Ποιές δυνάμεις κρύβονται πίσω από την έννοια θεραπεία;

 * Μπορεί να οφείλονται τα θαύματα στο φαινόμενο placebo;

 * Υπάρχουν αδήλωτα οικονομικά συμφέροντα;

 * Πως διαμορφώνεται η οικονομική ισορροπία του φαινομένου placebo;

 * Υπάρχουν μήπως και κάποιοι πανούργοι απατεώνες, που το εκμεταλλεύονται;

Αυτή η μελέτη είναι αυθεντικά πρωτότυπη και αξιοπερίεργη. Αρχικά, συγκεντρώσαμε όλα τα πρόσφατα στοιχεία της ιατρικής βιβλιογραφίας (έως τον Ιούλιο του 2006), σε ένα άρθρο μας. Στην πορεία της μελέτης, μας φάνηκε καλή ιδέα, να εφαρμόσουμε τη μαθηματική θεωρία παιγνίων (game theory) πάνω σε αυτές τις έννοιες. Το απρόβλεπτο αποτέλεσμα, μια πρωτότυπη ανάλυση του φαινομένου placebo, ξάφνιασε και εμάς τους ίδιους. Τελικά, με λίγες γραμμές στοιχειώδους

άλγεβρας (!), δώσαμε και μια κομψή απόδειξη της ισορροπίας του φαινομένου ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή.

Αφήνουμε σε εσάς να κρίνετε τα απίστευτα αποτελέσματα!

Η πορεία αυτού του κειμένου, υπαγορεύτηκε από την τύχη. Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι καθόλου τυχαίο.

Μπορείτε να δείτε το πλήρες κείμενο εδώ:

http://psi-gr.tripod.com/placebo.html">http://psi-gr.tripod.com/placebo.html

<a href="http://psi-gr.tripod.com/placebo.html">http://psi-gr.tripod.com/placebo.html">psi-gr</a>

Θοδωρής Δασκαλόπουλος, Ψυχίατρος

http://psi-gr.tripod.com

# October 13, 2007 2:37 PM

ALEXANDROS έγραψε:

OPOIOS LEEI OTI I OMOIOPATHITIKI EINAI APATH,EINAI EITE AGRAMMATOS,EITE ADAIS,EITE GNWSTIS TOU OTI I OMOIOPATHITIKI APOTELEI TO KOKKINO PANI TIS KLASSIKIS IATRIKIS.

ARXIKA NA POUME OTI TIN OMOIOPATHITIKI THN EFARMOZOUN PTIXIOUXOI TIS KLASSIKIS IATRIKIS.LETE NA EINAI MALAKES OI GIATROI??TOTE EINAI PTYXIOUXOI MALAKES!

GIA TO THEMA TIS AYTHYPOVOLIS...PWS AFTHIPOVALETAI ENA MWRO,ENA PAIDI,I ENA ZWO???NA MATHW KAI EGW GIATI EXW MIA GATA SPITI KAI THA TO XREIASTW!

KANW OMOIOPATHITIKI 8 XRONIA.OTAN KSEKINISA NOMIZA OTI XANW TON XRONO MOU.APOGOITEVMENOS APO TIN KORTIZONI POU EPAIRNA KAI TA ANTIOVIOTIKA...XRONIO ASTHMA,IGMORITIDA,RINITIDA!E.DEN EINAI KAI LIGA.PIGA ME OKSI PERASTITIKO.ME PRISMENI STAFILI.DEN MPOROUSA NA MILISW.NA PW OTI EIMAI TRAGOIDISTIS KAI EIXA PROVLIMA STIN DOULEIA MOU.AFOU LOIPON EIXA PAREI THN TRELI KORTIZONI KAI DEN KSEPRIZOMOUNA KATELIKSA STON OMOIOPATHITIKO.MOU PIRE ISTORIKO KAI MOU EDWSE ENA ARXIKO XAPI...APIES 200CH....META APO 2 WRES KSEPRISTIKA KAI TIN EPOMENI MERA TRAGOUDOUSA.NA AFTHIPOVLITHIKA XLWMO DIOTI DEN PISTEVA OTI THA GINW KALA.

NA ANAFERW OTI ASTHMA IGMORITIDA KAI OPOIA ALLERGIA EIXA ANHKEI STO PARELTHON..TO MAKRINO KIOLAS.

AS ERTHEI TWRA EMENA KAPOIOS NA MOU PEI OTI DEN EINAI OLA TA LEFTA I OMOIOPATHIKI.

ARKEI NA PW OTI ENAS FILOS XEIROURGOS POU THN EIRWNEYOTANE MOU EIPE OTI O THEIOS TOU EGINE KALA APO NEFRIKI ANEPARKEIA..

LOIPON,,,ROUFIXTE TWRA KAI KALO PASXA!

# January 24, 2008 8:23 AM

κωστας έγραψε:

ξεκινησα  ομοιοπαθητικη πριν  3 περιπου χρονια. απο τα πρωτα φαρμακα που πηρα  μου συνεβη να βλεπω ονειρα ασυνηθιστα για μενα και ιδιαιτερης ποιοτητας δηλαδη πολυ χαρακτηριστικα ανα τακτα χρονικα διαστηματα συνηθως20 μερες μετα τη ληψη 1 φαρμακου.στη συνεχεια αρχησα να μελεταω ομοιοπαθητικη απο βιβλια και εκπληκτος ανακαλυψα οτι τα συγκεκριμενα ονειρα ηταν προιον proving δηλαδη περιλαμβανονταν στο λεξικο συμπτωματων ως χαρακτηριστηκα συμπτωματα των φαρμακων που ειχα παρει και ηταν αποτελεσμα της δρασης του φαρμακου που δειχνει οτι ηταν το σωστο οπως αναφερει και ο dr bill gray στο βιβλιο του 'ομοιοπαθητικη,επιστημη'η μυθος" οτι συμβαινει οταν ενας ανθρωπος ειναι ιδιαιτερα ευαισθητος σε ενα ομοιοπαθητικο φαρμακο. Σημειωνω οτι τα ονειρα αυτα ηταν ιδιαιτερα εντονα και ασυνηθιστα για μενα και αυτο ειχε σαν αποτελεσμα να υποψιαστω οτι προερχονται απο τα ομοιοπαθητικα φαρμακα γεγονος για το οποιο παροτι ρωτησα στη γιατρο μου δεν πηρα καμμια απαντηση μαλλον   για να μην αυτουποβληθω.

# April 22, 2008 7:02 PM

Γιάννης έγραψε:

Η ομοιοπαθητική δουλεύει, έχει αποτελέσματα δηλαδή, χωρίς να έχει σχέση με το placebo, περισσότερο από όσο όλες οι ιατρικές πράξεις.

Υπάρχει και ένα άλλο βιβλίο στα ελληνικά, της Amy Lansky, http://homeotherapy.gr/books.html  το οποίο απευθύνεται στο ευρύ κοινό και αξίζει της προσοχής σας.

# September 24, 2008 12:25 PM

Μάριος έγραψε:

Αν μπορεί κάποιος να μου εξηγησει το φαινόμενο plasebo στην εφαρμογή της ομοιοπαθητικής στα ζώα και τα φυτά θα κερδίσει ένα γλειφιτζούρι (εκτός απ'αυτό που έχει ήδη)

# October 11, 2008 10:37 AM

Μάριος έγραψε:

Κάτι ακόμα που ξέχασα να πώ:

Η ομοιοπαθητική έχει αρχές και κανόνες (απαραίτητος όρος για ότι θέλουμε να θεωρείται επιστήμη)

Πέστε μου τις αρχές της "επιστήμης" σας.

Αν δεν έχει (που δεν έχει) πρέπει να χαρακτηριστεί σαν εμπειρική τέχνη (που στην παραγματικότητα είναι).

# October 11, 2008 10:49 AM

Μάριος έγραψε:

Για την afroksilanthi:

Ομοτοξικολογία λεγεται και είναι κατι μεταξυ ομοιοπαθητικής με χαμηλες δυναμοποιήσεις(χαμηλή αραιωση που ανιχνεύονται χημικα η ουσίες) και κλασσικής ιατρικής.

Τα φάρμακα της είναι αραιωμένα και δυναμοποιημένα οπως τα ομοιοπαθητικα αλλα χορηγούνται με τον κλασσικο τρόπο (π.χ. έχεις κρυολόγημα -παρε ασπιρίνη)πραγμα που την κανει ποιο απλη.

Γιατι για να λεμε την αλήθεια η ομοιοπαθητική εχει αρκετα δυσκολη προσεγκιση. (υπάρχει περίπτωση και ο ποιο καλος ομοιοπαθητικος να κανει λαθος)

Η άποψη της οτι πρωτα πρέπει να αποτοξινόσουμε τον οργανισμό για να περάσουμε στην συνέχεια στην θεραπεία με βρίσκει συμφωνο.

Παρ'ολο που και οι κλασικοι ομοιοπαθητικοι ειναι αντίθετοι θεωρω πως το ομοιοπαθητικο φαρμακο θα εχει καλλιτερη και γρηγοροτερη ανταποκριση σε καποιον που κανει ομοτοξικολογια παρα σε καποιον που τον εχουν φλομωσει στην αντιβίωση και την κορτιζόνη.

Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχουν λιγοι γνώστες της ομοτοξικολογίας.

# October 11, 2008 11:18 AM

OPEN YOUR EYES έγραψε:

Κριτική στην Ομοιοπαθητική

Ιωάννης Κουντουράς, Καθηγητής Παθολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Εισαγωγή

Το σκεπτικό της παρούσης προσπάθειας δεν ήταν μια "a priori" πρόθεση αναζητήσεως πλεονεκτημάτων ή αδύνατων σημείων της ομοιοπαθητικής με απώτερο στόχο τη δυνητική καθιέρωση ή απόρριψη εφαρμογής της στο χώρο της θεραπευτικής. Είναι βέβαιο ότι τέτοιος χώρος υπάρχει για κάθε είδους επιστημονικές θεραπευτικές προσεγγίσεις. Εντούτοις, πρόσφατες πληροφορίες, σχετιζόμενες με την ομοιοπαθητική, δίνουν την εντύπωση ότι πολλά διφορούμενα είναι δυνατόν να επισυμβαίνουν ή να ισχύουν στο χώρο της. Επιπλέον, ως μέλη της Εκκλησίας, διαπιστώνουμε ότι πιθανές ή εμφανείς κακοδοξίες των οπαδών της ομοιοπαθητικής είναι δυνατόν να αντιστρατεύονται την ορθόδοξη πίστη. Για την επιβεβαίωση ή την διάψευση αυτής της εντυπώσεως καταγράφονται, δειγματοληπτικά, τα ακόλουθα δεδομένα τα οποία ελήφθησαν αυτούσια από το μοναδικό επίσημο εγχειρίδιο ομοιοπαθητικής που φέρει τίτλο, συγγραφέα και έκδοση: "Η επιστήμη της ομοιοπαθητικής" Γιώργου Βυθούλκα, Εκδόσεις κέντρου ομοιοπαθητικής ιατρικής, Αθήνα 1990. Σημειωτέον ότι κυκλοφορούν άλλα 2 σχετικά  εγχειρίδια, (στην ουσία επαναλήψεις) του ιδίου συγγραφέως, των οποίων αυτούσια πάντα δεδομένα θα αναφερθούν μετά τις σχετικές καταγραφές του πρώτου εγχειριδίου. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι τυχόν παρατηρήσεις ή σχόλια που κρίνουμε απαραίτητα θα καταγράφονται με κανονικά στοιχεία, όσα δε αφορούν αποκλειστικά στο κείμενο θα καταγράφονται με παχέα  (bold) γράμματα.

Εξώφυλλο: Ο Γιώργος Βυθούλκας... σπούδασε πολιτικός μηχανικός. Γνώρισε την ύπαρξη της Ομοιοπαθητικής "τυχαία", πριν 20 χρόνια... Άρχισε να μελετάει ομοιοπαθητική στην νότια Αφρική και συνέχισε τις σπουδές του σε διαφορά ομοιοπαθητικά ιατρικά κολλέγια της Ινδίας... Ο συγγραφέας αποτελεί τον βασικό "διδάσκαλο" της Ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα και συνετέλεσε όσο ουδείς άλλος στη διάδοσή της. Είναι, επίσης, πολύ γνώριμος σε σχετικούς κύκλους του εξωτερικού. Κατά τον ομοιοπαθητικό Πέτρο Γαρζώνη: "έγινε προσωπικός γιατρός του Κρισναμούρτι", Ινδού φιλοσόφου. Πρόσφατα, όπως κατέγραψε ο Τύπος, έλαβε "διάκριση" στη Σουηδία από κάποιο ιδιωτικό "εναλλακτικό φορέα" που απονέμει τα δικά του "έπαθλα" λίγες ημέρες πριν την απονομή των Βραβείων Νόμπελ από την Ακαδημία της Σουηδίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ο φορέας αυτός επιλέγει τον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο γι’ αυτή την   απονομή. Ανέκαθεν, οι αποκρυφιστικές-γκουρουϊστικές οργανώσεις κάνουν προσπάθειες να εμφανιστούν ως πανεπιστημιακοί, κοινωνικοί ή φορείς κοινής ωφελείας. Ο εναλλακτικός αυτός φορέας δημιουργήθηκε όταν ένας ιδιώτης "διέθεσε μια πολύτιμη συλλογή γραμματοσήμων" και με το χρηματικό ποσό αθλοθέτησε το βραβείο. Ακόμη, κατόρθωσε να το συνδέσει, στη συνείδηση της κοινής γνώμης, με το Νόμπελ και να το καθιερώσει ως "εναλλακτικό Νόμπελ" χωρίς να έχει ουδεμία σχέση με το Βραβείο Νόμπελ. Αυτού του είδους η σύγχυση πέρασε και στον ελληνικό Τύπο όπου, ιδιαίτερα σε περιοδικά που δηλώνουν τις "εναλλακτικές" τάσεις και τις παραθρησκευτικές προτιμήσεις τους, το κοινό διάβασε: "ο Γ. Βυθούλκας πήρε το Νόμπελ". Κάτι τέτοιο, όμως, αποτελεί ανακριβή πληροφόρηση ενός κοινού, συνήθως εύπιστου στην επιφανειακή δημοσιογραφία. Τελικά, η σχέση του "επάθλου" με τον αποκρυφισμό διαφαίνεται και από το βασικό του "μοτίβο" που είναι το σύμβολο του Ταοϊσμού (Γιν και Γιανγκ) και που κατακλύζει τον ασιατικό θρησκευτικό χώρο.

Πρόλογος (σελίδες XVI-XVII): Έγινε φανερό σε μένα ότι με την είσοδο της ομοιοπαθητικής στο θεραπευτικό στίβο, ο γιατρός μπορεί να επηρεάζει θεραπευτικά, μέσω του ενεργοποιημένου ομοιοπαθητικού φαρμάκου, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ασθενή. Συνειδητοποίησα ότι με τις αντιλήψεις που η ομοιοπαθητική εισήγαγε στην ιατρική, το έδαφος, πάνω στο οποίο λειτουργούσε μέχρι τώρα η θεραπευτική, μεταφέρεται από το υλικό σώμα στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο... Το "ηλεκτρομαγνητικό πεδίο" του οργανισμού απλώς αναφέρεται χωρίς καν να ορίζεται και να συνδέεται προς αυτόν, χωρίς καν να προσδιορίζεται με ποιον αντικειμενικό-επιστημονικό τρόπο είναι δυνατόν να επηρεαστεί από το ομοιοπαθητικό φάρμακο, δίνοντας εντύπωση προσπάθειας επιστημονικής εκφράσεως με χρήση όρων φυσικής και όχι βιολογίας.

Η πείρα μου με οδηγεί στην ακλόνητη πίστη ότι η ομοιοπαθητική μπορεί να   βοηθήσει αποτελεσματικά την άρρωστη ανθρωπότητα σ' αυτή την προσπάθεια και να αποτελέσει ένα ανεκτίμητο μέσο για μια γοργή πνευματική ανέλιξη του ανθρώπινου γένους... Η ακλόνητη πίστη για πνευματική ανέλιξη, και μάλιστα "γ ο ρ γ ή", του αρρωστημένου ανθρώπινου γένους είναι υποκειμενική   πίστη υποδηλώνουσα σωτηριολογικές εξάρσεις μεσσιανικού χαρακτήρα που δεν έχουν σχέση με την επιστήμη. Πολύ αξιοσημείωτο είναι ότι οι κορυφαίοι εκ των ομοιοπαθητικών πιστεύουν ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα όχι μόνον θεραπεύουν τις σωματικές νόσους αλλ' ότι καθαρίζουν τον άνθρωπο από τις πνευματικές νόσους (!!!) Έτσι εξηγείται πώς είναι δυνατή "η πνευματική ανέλιξη του ανθρωπίνου γένους" (!!!)

Εισαγωγή: Σελίδα 3: Να επισημανθεί η βαθύτερη και αναντίρρητη σχέση ανάμεσα στην πνευματική ανέλιξη της ανθρωπότητας και την κατάσταση της υγείας της, χωρίς την κατανόηση της οποίας ο γιατρός δεν θα μπορέσει να επιτύχει μια ριζική και διαρκή θεραπεία... Η χρήση του όρου "πνευματικός (ή πνευματική)" δεν είναι κωδικοποιημένη στην ιατρική γλώσσα. Μερικές φορές, κακώς, συγχέεται με τον όρο "διανοητικός". Τι είναι "πνευματικός" δια την ομοιοπαθητική;...

Σελίδες 5-6: Παρά τα τεράστια βήματα που έκανε σε πολλούς τομείς η ανθρωπότητα σε διάφορες φάσεις της δυτικής ιστορίας, η Ιατρική δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει τη γενικότερη πρόοδο της σκέψης... Αργότερα πάλι, κατά τη χριστιανική περίοδο, όταν συντελέστηκε μια μαζική και βαθιά πνευματική ανέλιξη, η Ιατρική παρέμεινε στο σκοτάδι. Ενώ η ανθρωπότητα έφτανε σε νέα ύφη θρησκευτικής και καλλιτεχνικής έκφρασης στην περίοδο του Βυζαντίου και της Αναγέννησης, η Ιατρική ασχολούνταν με την ανάπτυξη και εφαρμογή της αφαίμαξης και των καθαρτικών. Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, το επιστημονικό πνεύμα έκανε τεράστια άλματα σε ανακαλύψεις, αλλά το ίδιο ενθάρρυνε τη μαζική εφαρμογή θεραπευτικών μεθόδων που ήταν κάτι παραπάνω από πρωτόγονες. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή ακριβώς την περίοδο, ένας Γερμανός γιατρός, ο Samuel Hahnemann, διατύπωσε- για πρώτη φορά στην ιστορία της Ιατρικης- ολοκληρωμένους νόμους και αρχές που διέπουν την υγεία και την ασθένεια και τους απέδειξε κλινικά. Κανένας, όμως, δεν τον άκουγε. Προφανώς, οι ιδέες του ήταν πολύ προωθημένες για τον πρωτόγονο τρόπο σκέψης των συναδέλφων του, που έμοιαζαν ανίκανοι να κάνουν το άλμα για να συλλάβουν μια ιδέα αιώνες μπροστά απ’ τη σκέψη τους… Καταφαίνεται η πρόθεση επιβολής του ακόλουθου σκεπτικού: Μέσα στην πρόοδο της ιστορίας η Ιατρική παραμένει στο «σκοτάδι» σε «κάτι παραπάνω από πρωτόγονες» καταστάσεις. Φαίνεται να μη συμβαδίζει με την πνευματική ανέλιξη που συντελέστηκε την περίοδο του Βυζαντίου (δίνοντας έτσι χριστιανική επένδυση στο κείμενο), και της Αναγέννησης όπου η ανθρωπότητα έφτανε σε νέα ύψη θρησκευτικής και καλλιτεχνικής έκφρασης… Ο αναγνώστης παρατηρεί τις εκφράσεις του κειμένου που δεν έχουν σχέση με την ιστορία προφανώς για να καταλήξει στο επιστέγασμα του σκεπτικού: Η έλευση του Χάνεμαν που προσλαμβάνει σχεδόν μεσσιανικό χαρακτήρα αφού μόνο αυτός διατυπώνει τις σωτήριες «ιδέες του που ήταν πολύ προωθημένες για τον πρωτόγονο τρόπο σκέψης των συναδέλφων του, που έμοιαζαν ανίκανοι να κάνουν το απαραίτητο άλμα»… Από τότε μέχρι σήμερα όλο το οικοδόμημα της ομοιοπαθητικής θα στηρίζεται αποκλειστικά στον Χάνεμαν. Ποιος είναι αυτός, τι ιδέες εκφράζει, με ποιο τρόπο θέλει να τις υποστηρίξει, όλα θα φανούν στη συνέχεια από τα ίδια τα γραφόμενα της ομοιοπαθητικής, ώστε ο αμερόληπτος παρατηρητής να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα. Εντούτοις προκαταρκτικά επισημαίνεται ότι η επιστημονική μεθοδολογία είναι αδύνατο να δεχθεί τον αφορισμό ότι ο Χάνεμαν «για πρώτη φορά διατύπωσε ολοκληρωμένους νόμους και αρχές που διέπουν την υγεία και την ασθένεια και τους απέδειξε κλινικά». Διατυπώνει κανείς ολοκληρωμένους νόμους και αρχές αφού προηγουμένως τους αποδείξει επιστημονικά και ακολούθως κάνει προσπάθεια εφαρμογής τους στην κλινική πράξη για επιβεβαίωση. Επιπλέον, η κλινική απόδειξη απαιτεί πειράματα, αντικειμενικούς δείκτες ελέγχου ή μακροχρόνιες («follow up”) μελέτες που να μη στηρίζονται μόνο στη συμπτωματολογία (την υποκειμενική) του ασθενούς. Τα κλινικά συμπτώματα, στα οποία στηρίζεται το οικοδόμημα της ομοιοπαθητικής με τρόπο αποκλειστικό, πολλές φορές υφίενται αυτόματα και στη συνέχεια υποτροπιάζουν σε άλλοτε άλλα χρονικά διαστήματα δίνοντας ψευδή αίσθηση θεραπείας, από ομοιοπαθητική ή μη προσέγγιση, με χρονικές περιόδους αυτομάτου υφέσεως. Αυτό συμβαίνει σε ποικίλες νοσηρές καταστάσεις, ιδιαίτερα μάλιστα όπου ο ψυχολογικός παράγων εξασκεί ουσιώδη ρόλο στην ύφεση ή υποτροπή της νόσου. Γι’ αυτό και πλείστες ομοιοπαθητικές μελέτες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ενίοτε και σε έγκριτα περιοδικά, χαρακτηρίζονται από μεθοδολογία χαμηλής στάθμης και από ευνοϊκή προκατάληψη των υπευθύνων (editors) και προθυμία δημοσιεύσεως χωρίς τήρηση των αυστηρών κριτηρίων που εφαρμόζονται για έγκριση άλλων εργασιών. Αν οι ίδιες μελέτες είχαν υποβληθεί στα ίδια περιοδικά για κρίση από άλλους ερευνητές (ποιος θα τολμούσε να το επιχειρήσει;), που δεν ανήκουν στα συγκεκριμένα ερευνητικά κέντρα, είναι πολύ αμφίβολο αν θα γίνονταν δεκτές για δημοσίευση. Το παραπάνω σκεπτικό εξάγεται από πρόσφατη ανασκοπική μελέτη που αξιολόγησε αντικειμενικά και κριτικά περίπου 107 ομοιοπαθητικές εργασίες και η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο αγγλικό περιοδικό British Medical Journal 1991; 302:316-23. Παρενθετικά να σημειωθεί ότι μερικές από τις κρινόμενες εργασίες της ανασκοπήσεως προέρχονται από γνώριμους συγγραφείς ομοιοπαθητικών νοσοκομείων της Αγγλίας, οπότε πιθανολογείται η ύπαρξη σχέσεως των συγγραφέων των κρινομένων εργασιών ομοιοπαθητικής και των κριτών που τις αξιολογούν. Πράγματι τα συμπεράσματα της ανασκοπικής μελέτης είναι τα ακόλουθα: “At the moment the evidence of clinical trials is positive but not sufficient to draw definite conclusions because most trials are of low methodological quality and because of the unknown role of publication bias" (προς το παρόν οι κλινικές μελέτες είναι θετικές αλλά δεν μπορεί να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα επειδή οι πλείστες αυτές μελέτες έχουν χαμηλή μεθοδολογική ποιότητα και επειδή υφίσταται ένας άγνωστος ρόλος προκαταλήψεως για δημοσίευση). Η ανασκοπική αυτή μελέτη, που ένα περιοδικό του κύρους του BMJ  δημοσιεύει, προέρχεται από επιδημιολογικό ερευνητικό κέντρο του πανεπιστημίου του Maastricht της Ολλανδίας. Επισημαίνεται το τελευταίο επειδή οι επιδημιολογικές μελέτες είναι γνωστό ότι απαιτούν πολύπλοκη και δύσκολη αξιολόγηση πολλών και ποικίλων αντικειμενικών παραμέτρων για να εξαχθούν κατά το δυνατόν επακριβή συμπεράσματα προς δημοσίευση...

Επανερχόμαστε στην παράθεση κειμένου που περιέχεται στην εισαγωγή...

Σελίδα 7: Το βιβλίο αυτό διαιρείται σε τέσσαρα μέρη... Το τρίτο μέρος παρουσιάζει τη Φαρμακολογία της "ψυχής" των κυριοτέρων ομοιοπαθητικών φαρμάκων... Είναι γνωστό ότι η ιατρική δεν ασχολείται με την ψυχή. Ακόμη και η ψυχιατρική αποφεύγει τη χρήση του όρου αν και χρησιμοποιεί παράγωγα του, όπως ψυχικός, με περιεχόμενο σαφώς διάφορο αυτού  της χριστιανικής πίστεως. Αντίθετα, στην ομοιοπαθητική γίνεται συχνή χρήση του όρου της "ψυχής του ομοιοπαθητικού φαρμάκου" ο οποίος μένει εν πολλοίς αδιευκρίνιστος δίνοντας, έτσι, την εντύπωση πνευματικών ιδιοτήτων του φαρμάκου προς επίτευξη "υγείας υψηλού επιπέδου!!!".

Σελίδα 8: Σε σοβαρές ασθένειες, η συνείδηση επιστρατεύεται ώστε να αντιμετωπίσει τη νοσογόνο διαδικασία και τις εκδηλώσεις της και συνεπώς δεν μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να ανελιχθεί και να φτάσει σε μια κατάσταση πραγματικής ευτυχίας. Μ' αυτή την έννοια, βλέπουμε ότι η επίτευξη της υγείας είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να εκπληρώσει ο άνθρωπος τον κύριο σκοπό της ζωής: την απόλυτη ευτυχία, η οποία με τη σειρά της να βοηθήσει τον άνθρωπο να ανέβει στα υψηλότερα στάδια... Με χρήση καθαρά ψυχολογικών ή φιλοσοφικών όρων, που ευρίσκονται εκτός της αυστηρής επιστημονικής μεθοδολογίας, γίνεται προσπάθεια συνοψίσεως του ακόλουθου σκεπτικού που έχει μεταφυσικές προεκτάσεις: η επιστράτευση της συνειδήσεως για την ανέλιξη του ανθρώπου στα υψηλότερα στάδια της πραγματικής ευτυχίας πραγματοποιείται με την επίτευξη της υγείας μέσω της φαρμακολογίας της "ψυχής" των ομοιοπαθητικών φαρμάκων που ακολουθεί τις προδιαγραφές του Χάνεμαν. Το σκεπτικό αυτό θεωρούμε ότι είναι σαφώς αντιχριστιανικό. Κατά τη χριστιανική θεώρηση η σωματική ασθένεια δεν στέκεται εμπόδιο στην πνευματική ανέλιξη του ανθρώπου. Απεναντίας, πολλές φορές την ευνοεί.

Σελίδα 15: Για  να επιτύχει [ο ιατρός] πρέπει απαραίτητα να δώσει πρώτα απαντήσεις στα εξής ερωτήματα: Τι είναι το ανθρώπινο ον; Πώς είναι δομημένο; Πώς λειτουργεί στα πλαίσια του Σύμπαντος; Ποιοι  νόμοι και ποιες αρχές ρυθμίζουν τη λειτουργία του, τόσο στην υγεία όσο και στην ασθένεια;... Σελίδα 16: Ιδανικά, το ανθρώπινο γένος θα 'πρεπε να έχει τέτοια συνείδηση και γνώση, ώστε να ζει σύμφωνα με την τάξη του Σύμπαντος και να συμβάλλει σ' αυτή, προκειμένου να απελευθερωθεί και να επιτύχει τις υψηλότερες δυνατότητες ανέλιξης που διαθέτει... Σελίδα 18: Όλες οι περιβαλλοντικές επιδράσεις παράγουν συγκεκριμένα ερεθίσματα, τα οποία συλλαμβάνει ο οργανισμός με δέκτες στο διανοητικό, συγκινησιακό και σωματικό επίπεδο της ύπαρξης… Σελίδα 19: Οι επιδράσεις του ηλιακού συστήματος είναι βαθιές και γνωστές. Τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα έχει ο ίδιος ο ήλιος. Οι ηλιακές κηλίδες επηρεάζουν τον καιρό, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της γης και τον ιοντισμό της ατμόσφαιρας και  όλα αυτά με τη σειρά τους επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων. Είναι γνωστό από παλιά ότι η σελήνη ασκεί σημαντική επίδραση στην υγεία… Σελίδα 23: Το ανθρώπινο ον είναι ένα ενιαίο σύνολο που ενεργεί κάθε στιγμή μέσα στα τρία ξεχωριστά επίπεδα: το διανοητικό, το συγκινησιακό και το σωματικό, όπου το διανοητικό κατέχει την ανώτερη και το σωματικό την κατώτερη βαθμίδα σπουδαιότητας… Σελίδα 24: Ostrander… Prentice Hall, 1970 [Είναι μια από τις πολλές ξένες βιβλιογραφίες που στηρίζεται και σχολιάζει ο συγγραφέας Γιώργος Βυθούλκας ως ακολούθως]: Ένα ολόκληρο κεφάλαιο περιγράφει τις αξιόλογες ανακαλύψεις των Ρώσων και Τσεχοσλοβάκων, οι οποίες οδηγούν σε αστρολογικές μεθόδους του ελέγχου γεννήσεων, που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές σε πάνω από 30.000 γυναίκες και σε ποσοστό 98%. Η μέθοδος αυτή στηρίζεται στους κύκλους της γωνίας σελήνης-ήλιου σε σχέση με την ίδια γωνία τη στιγμή του τοκετού της γυναίκας… Γίνεται σαφέστατη αναφορά στην αστρολογία στην οποία εμπλέκεται η ομοιοπαθητική, όπως εμπλέκεται (θα φανεί αργότερα) και σε άλλες σχετικές μεθόδους με προσέγγιση συγκρητιστικού-πανθεϊστικού χαρακτήρος. Περαιτέρω είναι αναγκαίο να σχολιασθεί ότι όλοι οι διδάσκαλοι της ομοιοπαθητικής θεωρούν ότι η σωματική και πνευματική υγεία του ανθρώπου ευρίσκεται σε άμεση συσχέτιση με την «συμπαντική ενέργεια» και τις διαταραχές της. Πιστεύουν μάλιστα ότι αυτή η «συμπαντική ενέργεια», χωρούσα σε όλα τα έμψυχα και άψυχα κτίσματα, συντηρεί όλη την κτίση!!! Με αυτήν ακριβώς την «συμπαντική ενέργεια» συντονίζεται το «εκπνευματισμένο» ομοιοπαθητικό φάρμακο και θεραπεύει τις σωματικές και πνευματικές νόσους της ανθρωπότητας!!!

Τα τρία επίπεδα του ανθρώπινου όντος

(Έτσι επιγράφεται το 2ο κεφάλαιο. Παραθέτουμε απόσπασμα):

Σελίδα 26: 1. Διανοητικό-πνευματικό. 2. Συγκινησιακό-ψυχικό. 3. Σωματικό ή φυσικό (όπου συμπεριλαμβάνεται το σεξ, ο ύπνος, η τροφή και οι πέντε αισθήσεις)… Σελίδες 29, 44-45: Πνευματικοί γίγαντες, όπως ο Ramana Maharishi και ο Ramakrishna έπασχαν από καρκίνο, ο οποίος στάθηκε ανήμπορος να θαμπώσει την πνευματική τους διαύγεια και να αμβλύνει την επιρροή που είχαν στους μαθητές τους… Άρα η συνείδηση με την πνευματική της διαύγεια δεν επηρεάζεται από την ασθένεια. Αυτό όμως έρχεται σε αντίφαση με το κείμενο που καταχωρίζεται στη σελίδα 8. Υγεία είναι η απαλλαγή από τον πόνο στο υλικό σώμα [υπάρχει και άυλο;] ώστε αυτό να φτάνει σ’ ένα επίπεδο ευφορίας, απαλλαγή από το πάθος στο συγκινησιακό επίπεδο, που έχει ως αποτέλεσμα μια δυναμική κατάσταση γαλήνης και ηρεμίας και απαλλαγή από τον εγωισμό στη διανοητική σφαίρα, που οδηγεί στην πλήρη ταύτιση με την Αλήθεια… Κατάσταση γαλήνης και ηρεμίας, τύπου νιρβάνα, που προσπαθεί να πείσει να ξεχνούμε τον πόνο και την πραγματικότητα, ναρκώνοντας τις αισθήσεις και τις σκέψεις, με κατεύθυνση την πλήρη ταύτιση με την Αλήθεια (με κεφαλαίο Α). Ποια είναι αυτή η Αλήθεια που υπόσχεται η ομοιοπαθητική και πώς θα μπορούσε να τη μορφοποιήσει σε επιστημονική ιατρική βάση;;;

Η ζωτική δύναμη από τη σκοπιά της σύγχρονης επιστήμης

(Έτσι επιγράφεται το 4ο κεφάλαιο. Παραθέτουμε απόσπασμα):

Σελίδες 80-84: Ο δρ  Kent περιγράφει με λεπτομέρεια τις ιδιότητες της ζωτικής δύναμης, την οποία αποκαλεί "στοιχειώδη ουσία". Οι βαθυστόχαστες συλλήψεις του είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιβεβαιώνονται πανηγυρικά από την έρευνα για πολλές ακόμη δεκαετίες. Α) Η στοιχειώδης ουσία είναι   προικισμένη με μορφοποιητικό νου, διαμορφώνει δηλαδή την οικονομία ολόκληρου του ζωικού, φυτικού και ορυκτού βασιλείου, ενεργώντας με ευφυή τρόπο… Αυτό οφείλεται στο μορφοποιητικό νου της στοιχειώδους ουσίας... Γ) Διαπερνά το σύνολο της υλικής  υπόστασης, χωρίς να τη διαταράσσει ή να την  αντικαθιστά… Δ) Εξουσιάζει και ελέγχει το σώμα που κατέχει… Οποιαδήποτε κίνηση, οφείλεται στη στοιχειώδη ουσία και χάρη σ' αυτή διατηρείται η τάξη στο ίδιο το Σύμπαν… Στην στοιχειώδη ουσία δεν μπορεί να αποδοθεί ποσότητα, αλλά μόνο ποιότητα σε βαθμούς τελειότητας... Είναι αμφίβολο αν έχει ποτέ γίνει πληρέστερη και συνοπτικότερη περιγραφή των στοιχειωδών ιδιοτήτων της ζωτικής δύναμης, άρα και του αμυντικού μηχανισμού...  Συνοψίζοντας τα συμπεράσματά μας, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι υπάρχει μία ζωτική δύναμη, η οποία διαπερνά όλα τα επίπεδα του ανθρώπινου οργανισμού και ότι μία όψη της είναι ο αμυντικός οργανισμός. Επίσης, πως η αυτή η ζωτική δύναμη διαθέτει όλες τις ιδιότητες που ανακαλύπτονται από τη σύγχρονη έρευνα των βιολογικών ηλεκτροδυναμικών  πεδίων και ακόμη περισσότερες. ...Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι κάτι περισσότερο από το απλό άθροισμα των υλικών συστατικών του και αυτό φανερώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη στιγμή της σύλληψης και του θανάτου. Από δω εικάζεται η ύπαρξη μιας ευφυούς ζωτικής δύναμης, η οποία διαποτίζει, κατευθύνει και ισορροπεί τον οργανισμό σε συνθήκες τόσο υγείας όσο και ασθένειας. ...Η φωτογραφία Kirlian είναι μια θεαματική μέθοδος, με την οποία γίνεται άμεσο ορατό το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ζωντανού οργανισμού. Έχει επίσης αποδειχτεί ότι αυτό το φαινόμενο δεν είναι τεχνητό. Χαρακτηριστικές αλλαγές της εικόνας Kirlian συντελούνται παράλληλα με   διαφοροποιήσεις της διανοητικής και της συγκινησιακής κατάστασης σε συνθήκες τόσο υγείας όσο και ασθένειας... Γίνεται προσπάθεια συσσωρεύσεως ενός συνονθυλεύματος συγκεχυμένων όρων με σκοπό την επιβολή της απόψεως: Η  "ευφυής" ζωτική  δύναμη  (ή  "vis  vitalis" των βιταλιστών των αρχών του αιώνα μας) είναι η κατευθυντήρια δύναμη του οργανισμού, με βαθμούς τελειότητας, που διαποτίζει και κατευθύνει κάθε λειτουργία του και της οποίας μια εκδήλωση είναι ο αμυντικός μηχανισμός. Σ’ αυτήν οφείλεται οποιαδήποτε κίνηση και χάρη σ' αυτήν διατηρείται η τάξη στο Σύμπαν (!!). Η "ζωτική δύναμη" διαθέτει, κατά τους ομοιοπαθητικούς, "τις ιδιότητες που ανακαλύπτονται από τη σύγχρονη έρευνα των βιολογικών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων και ακόμη περισσότερες" (!!!). Σαν παράδειγμα αναφέρουν τη φωτογραφία Kirlian (ενεργειακή εικόνα φύλλων φυτών σε φωτογραφίες που ελήφθησαν εντός υψίσυχνου ηλεκτρικού πεδίου) με την οποία ισχυρίζονται ότι είναι δυνατή η πρόβλεψη διαγνώσεως της ασθένειας του φυτού που πρόκειται να εκδηλωθεί (!!). Αυτή η ουσία με μορφοποιητικό νου στηρίζεται από τη σκοπιά της "σύγχρονης επιστήμης" στις "βαθυστόχαστες συλλήψεις" του δρ Kent οι οποίες "είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιβεβαιώνονται πανηγυρικά (!!!) από την έρευνα  [ΠΟΙΑ ΕΡΕΥΝΑ;;] για πολλές ακόμη δεκαετίες"... Αν όλο αυτό το σκεπτικό που λαμβάνεται αυτούσιο από το επίσημο εγχειρίδιο της ομοιοπαθητικής, μπορεί να έχει επιστημονική βάση επαφίεται στην κρίση του κάθε επιστήμονος. Αντέχει όμως, για παράδειγμα, σε επιστημονική κριτική το αναφερόμενο στο εγχειρίδιο ότι "μια όψη της ζωτικής δύναμης είναι ο αμυντικός μηχανισμός"; (!!).

Είναι γνωστό ότι ο αμυντικός ή ανοσιακός μηχανισμός εκτιμάται με ποικίλες αντικειμενικές παραμέτρους χημικής και κυτταρικής ανοσίας, οι οποίες και σχετίζονται στενά με τις εξάρσεις ή και υφέσεις της συμπτωματολογίας των ποικίλων νόσων και κατά συνέπεια αποτελούν αξιόπιστους δείκτες της πορείας των συμπτωμάτων ή της θεραπείας των νοσηρών καταστάσεων. Για παράδειγμα, το αλλεργικό άσθμα με το οποίο ασχολείται μια μεγάλη κατηγορία ομοιοπαθητικών μελετών αποτελεί χρόνια φλεγμονώδη νόσο στην οποία εμπλέκονται παθογενετικά κυρίως ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, σιτευτικά και επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών και μια κατηγορία των Τ-βοηθητικών λεμφοκυττάρων με την επωνυμία Τh2-λεμφοκύτταρα. Οι κυτταρικοί αυτοί πληθυσμοί παράγουν ποικίλες κυτταροκίνες ή μεσολαβητικές ουσίες που εκτιμώνται αντικειμενικά, συμβάλλουν δε στη γένεση ή στην ύφεση της συμπτωματολογίας του άσθματος. Έτσι, η Τh2 λεμφοκυτταρική αντίδραση επάγει την αλλεργική ανοσιακή απάντηση μέσω παραγωγής κυτταροκινών (όπως ιντερλευκίνες IL-4 και 5). Οι ουσίες αυτές ευνοούν τη διήθηση των αεραγωγών με ηωσινόφιλα και σιτευτικά κύτταρα και προάγουν την τοπική παραγωγή της ανοσοσφαιρίνης  Ε (IgE), γεγονότα ουσιώδους σημασίας για πρόκληση φλεγμονής και συμπτωμάτων που χαρακτηρίζουν το βρογχικό άσθμα αλλεργικής αιτιολογίας. Αντίθετα, η λεμφοκυτταρική αντίδραση μιας άλλης κατηγορίας Τ-κυττάρων, των Th1- λεμφοκυττάρων, προάγει την ανοσιακή απάντηση μέσω παραγωγής άλλων κυτταροκινών (κυρίως IL 2 και ιντερφερόνης-γ), συμβάλλει δε στην εκρίζωση νοσογόνων παραγόντων και ύφεση των συμπτωμάτων η θεραπεία της νόσου. Επιπλέον, περιληπτικά και δειγματοληπτικά, αναφέρεται ότι η   ρύθμιση παραγωγής της IgE, που εμπλέκεται στο άσθμα, ελέγχεται από τις κυτταροκίνες IL 4, 13 και IFN-γ, που μετρώνται με εργαστηριακές αντικειμενικές  μεθόδους. Ανάλογες εργαστηριακές μέθοδοι ισχύουν: α) για τις ουσίες των  σιτευτικών κυττάρων που ενοχοποιούνται για την πρόκληση βρογχοσπασμού (όπως ισταμίνης, προσταγλανδίνης D2-PGD2, τρυπτάσης, TNF-α και λευκοτριενίου C4-LTC4), β) για τη δραστηριότητα των ηωσινοφίλων που οδηγεί σε βρογχόσπασμο και εξαρτάται από παράγοντες όπως IL 5, 3, GM-CSF, RANTES, MCR-3 ή ΜΙΡ-1α και ηωταξίνης-Α, και γ) για την παρόμοια δραστηριότητα των βασεοφίλων που εξαρτάται από παράγοντες όπως IL 3, MCP-3 ή MCAF. Επιπλέον, πολλές κυτταροκίνες επάγουν την έκφραση εκτιμωμένων, πάντα εργαστηριακώς, επικουρικών μορίων (όπως VCAM-1) που συμβάλλουν στη φλεγμονή. Επισημαίνεται η μέτρηση των δεικτών αυτών στην αντικειμενική εκτίμηση της δραστηριότητας της νόσου που δεν περιορίζεται πλέον μόνο στην αδρή μέτρηση του τίτλου των IgE αντισωμάτων ή του λειτουργικού ελέγχου αναπνευστικής λειτουργίας. Εντούτοις, τέτοιοι αντικειμενικοί δείκτες εκτιμήσεως της πορείας των συμπτωμάτων του άσθματος (βελτίωση ή υποτροπή) δεν αναφέρονται σε ομοιοπαθητικές μελέτες που δημοσιεύονται ακόμη και σε περιοδικά κύρους όπως πχ. οι μελέτες του Reilly (για το αλλεργικό άσθμα) στο Lancet 1994, 344, 1601-06. Στις μελέτες αυτές του Reilly η ανεύρεση στατιστικά σημαντικής βελτιώσεως μόνο των συμπτωμάτων του  άσθματος (με το ομοιοπαθητικό φάρμακο) που υπόκειται: α) σε μεγάλο βαθμό στην υποκειμενική εκτίμηση του ιατρού που προσδοκά ή ενίοτε επιθυμεί τη βελτίωση (ιδιαίτερα όταν η υποκειμενική αυτή εκτίμηση διενεργείται σε χρονικές περιόδους μεταπτώσεως της συμπτωματολογίας του άσθματος σε αυτόματη ύφεση) ή β) ενίοτε και στον ασθενή που είναι δυνατόν να υποβάλλεται έντονα σε καταιγισμό επιμόνων ερωτήσεων και τελικά, όπως βλέπουμε στην κλινική πράξη, υποκύπτει (για να απαλλαγεί) απαντώντας θετικά για βελτίωση των συμπτωμάτων, οδηγούν σε ανασφαλή συμπεράσματα προς δημοσίευση, ιδιαίτερα σε νόσους ψυχογενούς αιτιολογίας όπως είναι κατ' εξοχήν το βρογχικό άσθμα. Επιπρόσθετα, στις ίδιες μελέτες του Reilly χρησιμοποιήθηκαν μόνο οι αδροί αντικειμενικοί δείκτες εκτιμήσεως του αποτελέσματος της ομοιοπαθητικής θεραπείας και αυτοί δεν βρέθηκαν στατιστικά βελτιωμένοι. Χαρακτηριστικά συνοψίζει τα συμπεράσματα του ο Reilly ως ακολούθως: A difference in visual analogue score (of overall symptom) in favour of homeopathic immunotherapy appeared within one week of starting treatment and persisted for up to 8 weeks (p=0.003). There were similar trends in respiratory function and bronchial reactivity tests. Δηλαδή, «υπήρχε βελτίωση σημαντική στη συμπτωματολογία του άσθματος» και αναφέρει το στατιστικό «p=0,003»  και μετά καταλήγει: «υπήρχαν επίσης τάσεις βελτιώσεως των αδρών δεικτών αναπνευστικής λειτουργίας και βρογχικής αντιδραστικότητας», αλλά δεν αναφέρει το  στατιστικό p (μήπως επειδή δεν ήταν στατιστικώς σημαντικό;). Έτσι στη σελίδα των αποτελεσμάτων αναγκάζεται π.χ. να γράψει : IgE antibody titles tended to increase throughout the study with a greater but not statistically significant rise in the homeopathy group. Δηλαδή, ο αδρός αντικειμενικός δείκτης: τίτλος IgE αντισωμάτων δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την ομοιοπαθητική θεραπεία. Αυτά τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Lancet (!!) χωρίς καν να εκτιμηθεί έστω ένα μέρος των -διεθνώς πλέον- καθιερωμένων αντικειμενικών αυτών δεικτών προκειμένου να ελεγχθεί το αποτέλεσμα της ομοιοπαθητικής ανοσοθεραπείας... Έτσι εξηγείται και η αυστηρή κριτική για αυτές τις ομοιοπαθητικές μελέτες σε ανασκοπικά άρθρα που εκφράζουν εύλογες απορίες για την αποδοχή των προς δημοσίευση μολονότι η μεθοδολογία τους είναι χαμηλού βαθμού... Για αντιπαράθεση αναφέρεται ότι πολλές μελέτες (όχι μόνο για το άσθμα αλλά και για άλλες νοσηρές οντότητες) μετρούν τους αναφερόμενους αντικειμενικούς δείκτες για έλεγχο και αποφυγή, κατά το δυνατόν, ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων (π.χ. J Immunol  1992; 149:1432. J Allergy Clin Immunol 1991; 88:637. Annu Rev Immunol 1992; 10:411. Blood 1989; 73:1504. J   Exp Med 1990; 172:1577. J Immunol 1993; 151:2390 ή Gastroenterology 1997; 112:1307 -1997; 112:193).

Η ζωτική δύναμη και ασθένεια

(Έτσι επιγράφεται το 5ο κεφάλαιο. Παραθέτουμε απόσπασμά του):

Σελίδες 95-96. 1. Μπορεί να λεχθεί ότι η ζωτική δύναμη είναι συνώνυμη του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου του σώματος… 4. Κάθε ουσία χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερη συχνότητα συντονισμού, στην οποία δονείται με μεγαλύτερη δύναμη όταν ερεθίζεται από ένα κύμα παρόμοιας συχνότητας. Η συχνότητα συντονισμού μπορεί να είναι ευδιάκριτη, όπως στην περίπτωση ενός ομοιογενούς σώματος, ή δυσδιάκριτη όπως στην περίπτωση ενός ανομοιογενούς σώματος όπως το ανθρώπινο σώμα…

3. Αμέσως μετά την  αλλαγή της συχνότητας συντονισμού μεταβάλλεται και η ευαισθησία του οργανισμού στην ασθένεια... 5. Και οι ευεργετικές επιδράσεις υπόκεινται στο  νόμο του συντονισμού, όποια θεραπευτική μέθοδος κι αν εφαρμόζεται...   [Γίνεται διευκρινιστικά (!) λόγος για] "συχνότητα δόνησης" που θεωρείται ο αριθμός κυμάτων ή "κύκλων" ανά χρονική μονάδα, για ύψος ενός κύματος που ονομάζεται "πλάτος" κι όσο ψηλότερο το πλάτος τόσο μεγαλύτερη η δύναμη, για ομοιογενή ουσία που πάλλεται δυνατά με τη "συχνότητα συντονισμού" και πιο αδύναμα στις αρμονικές συχνότητες, για σχετικά παραδείγματα διαφοράς δύναμης κυμάτων με ένα πετραδάκι ή ένα μεγάλο λιθάρι που πετιέται στα νερά μιας λίμνης, καθώς επίσης με χτύπημα διαπασών του ντο μείζονα ή ντο ελάσσονα, για δυναμικό πεδίο ικανό να αντιδρά στα περισσότερα συνήθη ερεθίσματα στα οποία είμαστε διαρκώς εκτεθειμένοι, και να προσαρμόζεται, χωρίς καμιά αισθητή συνέπεια για το διανοητικό, το συγκινησιακό ή το σωματικό επίπεδο, για αρχική ακαριαία αλλαγή παλμικού επιπέδου που μεταβάλλει και την ευαισθησία του ατόμου σε επιβλαβείς επιδράσεις της ίδιας φύσης, για διαγράμματα που απεικονίζουν διάφορες δονητικές συχνότητες ευαισθησίας σε ασθένειες όπως κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, αυτοκτονίες, μυασθένεια, ερυθηματώδη λύκο, γονόρροια ή δερματικά μικροπροβλήματα ή για ευεργετικό ερέθισμα ανταποκρινόμενο στη σωστή συχνότητα συντονισμού που μεταβάλλει τη δονητική συχνότητα σε ευνοϊκή για την υγεία κατεύθυνση ή ή …Εκτός από την παρατηρηθείσα ήδη σύγχυση όρων, εδώ έχουμε και την ταύτιση του "βιολογικού ηλεκτροδυναμικού πεδίου" με τη ζωτική δύναμη. Πώς εκτιμάται αυτή η "ζωτική δύναμη"; Επίσης, η συχνότητα της διαταραγμένης "ζωτικής δύναμης" στα ιατρογενή ή μη νοσήματα πώς εκτιμάται; Οι ευεργετικές επιδράσεις που υπόκεινται στο νόμο του συντονισμού, τι λέει ο νόμος, πού θεμελιώνεται η θεωρία του; Πώς εκτιμώνται και τα δυο; Η βάση της νέας "Ενεργειακής Ιατρικής" πώς εφαρμόζεται; Για το τελευταίο, όπως θα αναφερθεί στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο, υπάρχει απάντηση γιατί επιτελείται αποτελεσματικά από "υψηλής πνευματικής στάθμης άτομα"(!!!).

Ο βασικός θεραπευτικός νόμος

(Έτσι επιγράφεται το 6ο κεφάλαιο. Παραθέτουμε αποσπάσματα):

Σελίδες 99-102, 104-107, 108. Αφού η δραστηριότητα του αμυντικού μηχανισμού γίνεται στο δυναμικό επίπεδο, είναι φανερό ότι η λογικότερη θεραπευτική ενέργεια θα ήταν να δυναμώσουμε αυτό το επίπεδο, επαυξάνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής προσπάθειας... Γενικά στη θεραπευτική επιστήμη αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: 1) Ο θεραπευτικός παράγοντας (π.χ. το φάρμακο) να επηρεάσει πρώτα ένα από τα τρία επίπεδα και με τη μεσολάβηση του δυναμικού επιπέδου να επηρεάσει έμμεσα και τα άλλα επίπεδα. 2) Ο θεραπευτικός παράγοντας να επιδράσει κατ' ευθείαν στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και έτσι να ενδυναμώσει άμεσα τον αμυντικό μηχανισμό... Μια άλλη θεραπευτική μέθοδος που μπορεί να επηρεάσει άμεσα το δυναμικό επίπεδο είναι η "δι' επιθέσεως των χειρών" από ένα  υψηλής πνευματικής στάθμης άτομο. Μ' αυτό δεν εννοούμε τη συνήθη ψυχοθεραπεία, τη θεραπεία δια της πίστεως ή τα μασάζ ۠ όλα αυτά επηρεάζουν τη ζωτική δύναμη μόνο έμμεσα, μέσω του ενός από τα τρία επίπεδα. Η "επίθεση των χειρών" από έναν υψηλής πνευματικής στάθμης άνθρωπο, που στην πραγματικότητα είναι κανάλι παγκοσμίων ενεργειών, μπορεί άμεσα να ενδυναμώσει τον αμυντικό μηχανισμό και, ως εκ τούτου, να επιφέρει μακροχρόνια θεραπεία. Το μειονέκτημα εδώ είναι ότι πάντα θα υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι τέτοιας πνευματικής στάθμης οι οποίοι να χειρίζονται αποτελεσματικά τα προβλήματα υγείας της εποχής μας..

Τρίτη θεραπευτική μέθοδος με  την οποία διεγείρεται άμεσα το δυναμικό επίπεδο είναι δια της χορηγήσεως του ομοιοπαθητικού δυναμοποιημένου φαρμάκου... Πώς όμως στην ομοιοπαθητική θα βρούμε το θεραπευτικό παράγοντα, ο οποίος θα συντονιστεί άμεσα με τη συνισταμένη συχνότητα του οργανισμού στο δυναμικό επίπεδο; Τεχνολογικά είμαστε πολύ μακριά ακόμα... Για να επηρεάσουμε άμεσα το δυναμικό επίπεδο, πρέπει να βρούμε μια ουσία αρκετά όμοιας συχνότητας με τη δονητική συχνότητα του δυναμικού επιπέδου, ώστε να επιτύχουμε συντονισμό... Η παρόμοια δονητική συχνότητα μιας τέτοιας oυσίας καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στη συνισταμένη δονητική συχνότητα του πάσχοντος, μπορεί, βάσει του συντονισμού, να ισχυροποιήσει αφάνταστα τον αμυντικό μηχανισμό. Αυτή η γνώση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος   της ομοιοπαθητικής επιστήμης: Similia similibus curentur, όπως είχε τονίσει ο S. Hahnemann "To όμοιο θεραπεύεται με το όμοιο". Κάθε ουσία που μπορεί να δημιουργήσει ένα σύνολο συμπτωμάτων σε υγιές άτομο, μπορεί να θεραπεύσει το ίδιο σύνολο συμπτωμάτων στον άρρωστο... Η ομοιοπαθητική (από το όμοιον και πάθος, που σημαίνει αρρώστια) αναγνωρίζει ότι τα συμπτώματα είναι η καλύτερη προσπάθεια του αμυντικού μηχανισμού να θεραπεύσει το "πάθος"... Συχνά τα πιο αξιόλογα συμπτώματα είναι πρακτικά εκείνα που ονομάζουμε "περίεργα, σπάνια και ιδιόρρυθμα"...Samuel Hahnemann: ... της αξιοθαύμαστης αυτής ευφυίας που ανακάλυψε, ανέπτυξε και συστηματοποίησε τους θεμελιώδεις νόμους της θεραπείας... από πολύ μικρός παρουσίασε αξιόλογες ικανότητες... Ο πατέρας του συνήθιζε να κλειδώνει το μικρό Samuel σε μια σοφίτα με "ασκήσεις σκέψης"...

Περίληψη του κεφαλαίου 6.  ...3. Τρεις θεραπευτικοί παράγοντες μπορούν να δράσουν απ' ευθείας στο δυναμικό επίπεδο: ο βελονισμός, η "δι' επιθέσεως των χειρών" θεραπεία από ένα πνευματικό άτομο και η ομοιοπαθητική 6. Ο Hahnemann συστηματοποίησε αυτό το νόμο (των ομοίων), κάνοντας πειράματα -provings- τα οποία είναι λεπτομερής καταγραφή των συμπτωμάτων που δημιουργούνται σε κατά τεκμήριο υγιείς οργανισμούς από διάφορες αιτίες... Γίνεται σαφής προσπάθεια, με μεταφυσικές προσεγγίσεις και όχι με κωδικοποιημένες επιστημονικά ορολογίες, καταγραφής των ακόλουθων θεραπευτικών σκεπτικών: δραστηριοποίηση του ανοσιακού μηχανισμού στο δυναμικό επίπεδο (ποιο άραγε είναι αυτό;) "δι' επιθέσεως των χειρών" (μυστικισμός) από άτομα υψηλής πνευματικής στάθμης (γκουρουϊσμός) που είναι (έστω και λίγα αριθμητικά) κανάλια παγκοσμίων ενεργειών (!!!) ۠ με τον τρόπο αυτό ενδυναμώνεται άμεσα ο αμυντικός μηχανισμός και επέρχεται μακροχρόνια θεραπεία (!!). Τονίζεται η παραπάνω πρώτη θεραπευτική μέθοδος επειδή, από τη δεύτερη θεραπευτική προσέγγιση της ομοιοπαθητικής, που σχετίζεται με την εκάστοτε ανεύρεση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου που θα συντονίσει τον οργανισμό στην ιδιοσυχνότητα του δυναμικού επιπέδου για να έχουμε αποτέλεσμα, τεχνολογικά είμαστε πολύ μακριά (πάντα κατά τους ομοιοπαθητικούς), λόγω αδυναμίας να καθορίσουμε επακριβώς αυτή  τη συχνότητα. Η όλη ορολογία είναι δανεισμένη από τον ηλεκτρομαγνητισμό και συγκεκριμένα από τα συντονιζόμενα κυκλώματα στα οποία ευρίσκουν χρήση οι  όροι ιδιοσυχνότης ή συχνότης συντονισμού. Και βέβαια ένα ταλαντούμενο κύκλωμα,    όταν συντονίζεται, εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, τα οποία χρησιμοποιούμε ευρέως στις τηλεπικοινωνίες. Τι άραγε όμως να είναι ο συντονισμός του οργανισμού και πώς ορίζεται η ιδιοσυχνότητά του; Οι οπαδοί της ομοιοπαθητικής θεωρούν ότι είναι δυνατόν να γίνουν λάθη και η θεώρηση "το όμοιο θεραπεύεται με το όμοιο" (για παράδειγμα αντιμετώπιση διαβήτου ή διάρροιας με χορήγηση υπεργλυκαιμικού και διαρροϊκού ομοιοπαθητικού παράγοντα, αντίστοιχα, είναι δυνατόν   να οδηγήσει σε καρδιοαγγειακές επιπλοκές ή οξεία νεφρική ανεπάρκεια) μπορεί να αποβεί δαμόκλειος σπάθη, όπως και συνέβη. Γι' αυτό είναι επιφυλακτικοί. Υποστηρίζουν ότι απαιτείται προσέγγιση των ανθρώπων που αποτελούν "κανάλια-παγκοσμίου ενεργείας" ή, ενδεχομένως, εφαρμογή του βελονισμού. Εντούτοις, η  ευθύνη βαραίνει τον "ιατρικό κόσμο" τα μέγιστα, όταν προσεγγίζει τον ασθενή με μεθόδους, που ξεπερνούν τη συνήθη ψυχοθεραπεία... Και σαν επισφράγισμα στο κείμενο εξαίρεται η ευφυία του Χάνεμαν που μόνον αυτός (!!!!) αναγνώρισε τη σπουδαιότητα του νόμου των ομοίων  ۠ αυτός που από μικρό παιδί εκπαιδευόταν από τον πατέρα του, όταν τον κλείδωνε (!!) σε μια σοφίτα για "ασκήσεις σκέψης" (πόσο θυμίζει διαλογισμό αυτό το ακραίο παράδειγμα συσχετίσεως πατέρα και παιδιού, που χρήζει ερμηνείας από ειδικούς του χώρου της ψυχαναλύσεως!) και που συστηματοποίησε, με τα "provings'', μια ολόκληρη θεραπευτική επιστήμη. Ποια είναι αυτά τα "provings" θα φανεί, έστω δειγματοληπτικά, αργότερα από τα γραφόμενα του εγχειριδίου ώστε ο αμερόληπτος αναγνώστης να λάβει άμεση γνώση...

Ο θεραπευτικός παράγοντας στο δυναμικό επίπεδο

(Έτσι επιγράφεται το 7ο κεφάλαιο. Παραθέτουμε αποσπάσματα):

Σελίδες 111-114: Για να έχουμε θεραπευτικά αποτελέσματα που θα διαρκέσουν, είναι απαραίτητο να αυξήσουμε την ένταση του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου του θεραπευτικού παράγοντα ή, με άλλα λόγια, πρέπει να ελευθερώσουμε την ενέργεια που περιέχεται μέσα στην ουσία με τέτοιο τρόπο, που να μπορεί (η ουσία) πιο εύκολα να επιδράσει στο δυναμικό επίπεδο του οργανισμού. Σ' αυτό το σημείο ο Hahnemann έδωσε τη δεύτερη εμπνευσμένη προσφορά του στην Ιατρική, εισάγοντας την τεχνική της δυναμοποίησης. Ακόμα και σήμερα δεν ξέρουμε πώς ακριβώς έφτασε ο Hahnemann στην τεχνική αυτή, αν προήλθε από την προηγούμενη ενασχόλησή του με τη Χημεία ή από καθαρά θεία έμπνευση. Το γεγονός είναι ότι βρήκε έναν πολύ απλό τρόπο να ανασύρει τη θεραπευτική ενέργεια μέσα στην ουσία, χωρίς να αλλάζει τη δονητική της συχνότητα. Έτσι, το  αποτέλεσμα, που είναι το "ομοιοπαθητικό φάρμακο", είναι μια μορφή ενισχυμένης ενέργειας, η οποία μπορεί ακόμα, παρά τη νέα μορφή της, να χορηγηθεί σύμφωνα με τη βασική αρχή του συντονισμού του Νόμου των Ομοίων, αλλά τώρα με μεγαλύτερη ικανότητα να επηρεάσει το δυναμικό επίπεδο του οργανισμού και γι' αυτό επιτυγχάνει σ' ολόκληρο τον οργανισμό θεραπεία επί μακρόν...

Σύμφωνα με τους νόμους της Χημείας, υπάρχει ένα όριο στο πόσες διαδοχικές αραιώσεις μπορούν να γίνουν, ώστε να μην εξαφανιστεί τελείως η ουσία. Αυτό το όριο είναι ο αριθμός του Avogadro και αντιστοιχεί περίπου με την 24x ομοιοπαθητική δυναμοποίηση,  η οποία είναι ισοδύναμη με την 12c. αντιστοιχεί με την 12c [για διαδοχικές διαλύσεις που γίνονται με βάση 1/10 και 1/100, οι σκάλες ονομάζονται "δεκατιαία" και "εκατοστιαία", σημειώνονται δε με το " x " και το "c",  αντίστοιχα)]. Έτσι, κάθε δυναμοποίηση πέρα από την 24 x  ή 12c, προφανώς δεν έχει καμία πιθανότητα να περιέχει έστω και ένα μόριο της αρχικής ουσίας. Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι η περαιτέρω δυναμοποίηση δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα ۠ στην πραγματικότητα, όμως, και μετά από αυτό το όριο οι δυναμοποιήσεις συνεχίζουν να αυξάνουν σε ισχύ. Μέχρι τώρα δεν έχει βρεθεί κανένα απαγορευτικό όριο και οι ομοιοπαθητικοί χρησιμοποιούν συχνά με επιτυχία   δυναμοποιήσεις   πάνω   από  100.000c… Η δυναμοποίηση 100.000c αντιπροσωπεύεται με το κλάσμα 1/1000, με σύνολο 100.000 μηδενικών, δηλαδή ασύλληπτα μακριά από το σημείο όπου κανένα μόριο της αρχικής ουσίας δεν έχει παραμείνει...

Από ότι είναι γνωστό, δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα η εξήγηση του φαινομένου αυτού από τη σύγχρονη Φυσική ή Χημεία. Φαίνεται πως κάποιος καινούργιος τύπος ενέργειας απελευθερώνεται μ' αυτή την τεχνική. Η ενέργεια που εμπεριέχεται σε συμπυκνωμ