Αν θυμάμαι καλά πρέπει να είναι το πρώτο post μου (δεν έχω κάνει και πολλά) που αναφέρεται σε ένα "φιλοσοφικό" θέμα και μάλιστα με τόσο κατά τη γνώμη μου βαρύγδουπο αντικείμενο. Σεξ, κατά τη γνώμη μου είναι μια εθιστική απόλαυση της ζωής και είναι και μια ανάγκη πάνω στην οποία στηρίζονται πολλά συμφέροντα. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων εννοώ ως εθιστική την κατάσταση του όσο περισσότερο κάνεις τόσο περισσότερο θες να κάνεις. Για το δεύτερο χωρίς να θέλω να επεκταθώ εννοώ το γεγονός της ύπαρξης εμπορικών και όχι μόνο συμφερόντων (π.χ. Sex Shop, πορνοβιομηχανίες).
Το ερώτημα που μου έχει εντυπωθεί αρκετό καιρό τώρα είναι το κατά πόσο σημαντικό είναι στη ζωή του ανθρώπου το Sex. Εγώ θεωρώ πως είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας αλλά όπως κάθε τι πρέπει να έχει ένα μέτρο έτσι και αυτό. Δε θεωρώ ότι σε κανένα στάδιο της ζωής του ανθρώπου το Σεξ είναι το κυρίαρχο και το μοναδικό θέμα. Παρόλα αυτά είναι το στάδιο μιας σχέσης που την τοποθετεί σε άλλο επίπεδο και κορυφώνει συναισθήματα και πάθος. Όταν το Σεξ λαμβάνει χώρα εκτός σχέσεος είναι καλό να συμβαίνει κατά καιρούς. Η έλλειψη κάνει το ίδιο κακό με την υπερβολή. Ο Woody Alen έχει πει: "Το σέξ δεν είναι το παν στη ζωή μας, δεν είναι σχεδόν τίποτα. Όμως αν δε γίνεται με συχνότητα μια φορά στους οχτώ μήνες τότε πρέπει να πας να σε δει κάποιος γιατρός."
Μέχρι ποιο σημείο είναι normal και ξεπερνάει τα όρια? Δεύτερο ερώτημα και ακόμα πιο δύσκολο. Καλό είναι να μην τοποθετείς όρια στη φαντασία σου. Αν τοποθετούσες όμως όρια στη φαντασία του άλλου? Προφανώς και αυτό λανθασμένο είναι. Δεν θα κάτσω να πω ποια φετίχ θεωρώ normal και ποια αρρωστημένα. Θεωρώ κάποια πράγματα αυτονόητα αν και από ότι φαίνεται από τα σημάδια των καιρών δεν είναι. Καλό όμως είναι να υπάρχει και κάποιο ρεπερτόριο. Μην καταντήσει καθημερινή παράσταση αποτυχημένης επιθεώρησης.
Τρίτο ερώτημα, πότε είναι πιο "ευχάριστο" μέσα στη σχέση, έξω από αυτή ή κάπου εδιάμεσα? Το πρωί, το βράδυ το μεσημέρι ή το απόγευμα. Νηστικός ή φουσκωμένος, με συναίσθημα ή χωρίς, στο αμάξι, στο σπίτι, στην πλάζ, ή σε ένα φτηνό ξενοδοχείο? Με μία παρτενέρ ή με δύο? Όλα αυτά είναι ανεξήγητα γιατί όλα αυτά είναι απερήγραπτα και ασύγκρητα. Το ένα είναι διαφορετικό από το άλλο. Μιλάω για όσα έχω δοκιμάσει.
Εμπνευσμένος από ένα τραγούδι των Ημισκουμπρίων που έχουν διασκευάσει , σε στίχους του Σ. Κραουνάκη αν θυμάμαι καλά και λέγεται
Σεξ θα πω πως τα έχω χαμένα. Είμαι αρκετά μικρός για να βρω την άκρη και αρκετά μεγάλος για να είμαι χαμένος. Δεν καταλαβαίνω τον λόγο για τον οποίο έχουμε κάνει όλη μας τη ζωή να περιστρέφεται γύρω από αυτό.
Πολύ βαβούρα για το τίποτα? Βοηθείστε και εσείς...